|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات
|
|
راهنمای نوار ابزار
|
|
پیشخان کاربر
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر
|
|
اعلانهای کاربر
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه)
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور
|
|
لغزش به پایین صفحه
|
|
لغزش به بالای صفحه
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور
|
|
نشان کردن شعر جاری
|
|
ویرایش شعر جاری
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری
|
|
شعر یا بخش قبلی
|
|
شعر یا بخش بعدی
|
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این شعر، گوینده در هنگام خواب به یاد خاطرهای میافتد که در آن، ایلچی به طور ناخواسته گریزانی از یک وضعیت سخت میکند. او در مسیر پیراهنی را مییابد که باید به دوستش بدهد، اما میگوید که خودش به دلیل مشکلاتی که داشته، دیگر نمیتواند زندگی کند. او از دورانی که همیشه در تنگنا بوده، سخن میگوید و به یاد روزهایی میافتد که نامش به فراموشی سپرده شده.
هوش مصنوعی: در زمان خواب، یکی به آرامی میخوابد و دیگری به سرعت دور میشود و خود را از بندها آزاد میکند.
هوش مصنوعی: در مسیری که باید به دوست داده میشد، پیراهنی را گرفتند.
هوش مصنوعی: او گفت: من دیگر جانم را ندارم، سختیها و دردهایی که کشیدهام مرا خسته کرده است.
هوش مصنوعی: من همیشه در لحظات سخت و دشوار بودم، اما تو همچنان از کنارم گذشتی و هیچ توجهی به نام و احوال من نکردی.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.