نیست حاجت که بگیرند به زر آینه را
می دهد رنگ رخم زر به سپر آیینه را
ساخت در پردهٔ زنگار نهان چهرهٔ خویش
کرد تر شرم رخ یار مگر آینه را
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
نیست حاجت که بگیرند به زر آینه را
می دهد رنگ رخم زر به سپر آیینه را
ساخت در پردهٔ زنگار نهان چهرهٔ خویش
کرد تر شرم رخ یار مگر آینه را
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به زیبایی و جلوه‌ی چهره‌ی معشوق پرداخته و تأکید می‌کند که نیازی به تزیین و زیور ندارد، زیرا خود زیبایی به معنای واقعی است. او به آینه‌ای اشاره می‌کند که نمی‌تواند به درستی زیبایی معشوق را به تصویر بکشد و به نوعی بیان می‌کند که وجود معشوق باعث شرم آینه می‌شود. در نهایت، شاعر به این نکته می‌رسد که چهره‌ی حقیقی معشوق، زیبایی را به خوبی نشان می‌دهد و نیازی به تزیینات ندارد.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.