ببین که در گل و مل جلوه گر برای تو کیست؟
مپوش دیده ز حق طالب رضای تو کیست؟
چه ناکسی که ز درد فراق می نالی
نمی رسی که در این پرده همنوای تو کیست؟
کلید بستگی تست غم بجوش ای دل
تو گر چنین نگدازی گره گشای تو کیست؟
شکایتی نفروشی و عشوه ای نخری
تو آشنای که ای خواجه و آشنای تو کیست؟
ترا که موجه گل تا کمر بود دریاب
که غرق خون به در بوستان سرای تو کیست؟
بلا به صورت زلف تو رو به ما آورد
به بند خصمی دهریم مبتلای تو کیست؟
تراست جلوه فراوان درین بساط ولی
حریف باده میخواره آزمای تو کیست؟
ز وارثان شهیدان هراس یعنی چه؟
قوی ست دست قضا کشته ادای تو کیست؟
به انتظار تو در پاس وقت خویشتنم
فریب خورده نیرنگ وعده های تو کیست؟
زلال لطف تو سیرابی هوسناکان
یکی ببین که جگرتشنه جفای تو کیست؟
ترا ز اهل هوس هر یکی به جای منست
تو و خدای تو، شاهم مرا به جای تو کیست؟
فرشته، معنی «من ربک » نمی فهمم
به من بگوی که غالب بگو خدای تو کیست؟
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این شعر به شکلی عمیق و احساسی درباره جستجوی حقیقت و عشق الهی سخن میگوید. شاعر از معشوق خود میپرسد که در زیبایی گل و مل چه کسی جلوهگر است و چرا حق را نمیبیند. او از درد فراق و غم خود ناله میزند و میپرسد که در این پرده کدام فرد با او همنوایی میکند. دل شاعر کلید رهایی را در عشق میبیند و به خود میگوید که اگر محبت نکند، چه کسی در زندگیاش گرهگشا خواهد بود.
شاعر میپرسد که آیا کسی میتواند تجربه عشق و زیبایی را بفهمد یا تنها در انتظار است. او به زیبایی معشوق اشاره میکند و از احساساتی مانند بلای عشق، کمبود و نیاز به عشق و محبت سخن میگوید. در نهایت، او از خداوند میخواهد که حقیقت عشق و هویت غایب را برایش آشکار کند. این شعر به عمق احساسات انسانی و جستجوی الهی پرداخته و سوالات بنیادی درباره عشق و حقیقت را مطرح میکند.
هوش مصنوعی: بنابراین، در میان زیباییهای گل و عطر مل چه کسی در انتظار توست؟ مبادا دیدگان خود را از حق بپوشانی، زیرا آنچه به دنبال خوشنودی توست چه کسی است؟
هوش مصنوعی: چه بیچارهای که از درد جدایی شکایت میکند، ولی نمیداند در این فضا چه کسی همصدا و همنوا با اوست.
هوش مصنوعی: ای دل، از غم و وابستگی رها شو، زیرا اگر تو به این وضعیت ادامه دهی، کسی نیست که بتواند مشکل تو را حل کند.
هوش مصنوعی: شکایتی از تو ندارم و هیچ جذبهای از تو نمیخوام. تو که به خوبی میدانی، دوست من چه کسی است؟
هوش مصنوعی: تو با زیبایی و جذابیت خود، چون گل در باغی هستی؛ حالا ببین که در این باغ چه کسی به شدت در خون غرق شده و در حضور تو قرار دارد.
هوش مصنوعی: شکست و سختی به خاطر زیبایی و زلف تو به سراغ ما آمد. ما گرفتار و مبتلا به عشق تو هستیم، اما مشخص نیست که در این میان دشمن کیست.
هوش مصنوعی: در این دنیا جلوههای زیبای زیادی از تو وجود دارد، اما کسی که بتواند به درستی از زیباییهای تو بهرهبرداری کند و لذت ببرد، کیست؟
هوش مصنوعی: در این بیت به مسأله ترس و نگرانی از سرنوشت و تقدیر اشاره شده است. سؤالی مطرح میشود که از چه چیزی باید ترسید، چون دست قضا (سرنوشت) قوی و حاکم است. در انتها به این نکته اشاره میشود که اگر شخصی کشته شود، آیا واقعاً در مقام آن شهید قرار میگیرد و نماینده او خواهد بود؟ به نوعی، نویسنده تأملاتی درباره تقدیر و جایگاه انسان در برابر آن دارد.
هوش مصنوعی: منتظر تو هستم و در همین زمان خودم را فریب خورده نیرنگهای وعدههای تو میدانم.
هوش مصنوعی: در جستجوی محبت و نوازش تو، کسانی را میتوان دید که از غم و گسستگی درونی خود رنج میبرند. بیندیش که آن شخص که از بیمهری تو آسیب دیده، کیست؟
هوش مصنوعی: تو را هرکس از اهل شهوت و هوس به جای من میبیند، اما تو و خدایت چنان هستید که با وجود من، من هیچکس نیستم. پس کیست که مرا به مقام تو برساند؟
هوش مصنوعی: فرشته، من نمیدانم وقتی میگویی "پروردگارت کیست"، منظور چیست. لطفاً به من بگو که غالب، خدای تو چه کسی است؟
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.