ای شوق به ما عربده بسیار میاموز
ابرام به درویزه دیدار میاموز
از نغمه مطرب نتوان لخت دل افشاند
ای ناله پریشان رو و هنجار میاموز
صورتکده شد کلبه من سر به سر ای چشم
انگیختن نقش ز دیوار میاموز
همت ز دم تیشه فرهاد طلب کن
مجنون مشو و مردن دشوار میاموز
ای غمزه ز همطرحی نخچیر چه خیزد؟
رم شیوه آهوست به دلدار میاموز
منگر به سوی نعش من و لب مگز از ناز
جان دادن بیهوده به اغیار میاموز
با غنچه مگردان ورق بحث شکفتن
برداشتن پرده ز رخسار میاموز
طوطی شکرش طعمه و بلبل جگرش قوت
جان تازه کن از ناله و گفتار میاموز
از ذوق میان تو شدن سر به سر آغوش
بی مهر فن ماست به زنار میاموز
بلبل ز خراش رخ گلبرگ بیندیش
شغل نگه شوق به منقار بیاموز
سررشته هر کار نگهدار به مستی
آشفتگی طره به دستار میاموز
غالب هله کردار گزاران به کمینند
گفتم به تو آزاده رو و کار میاموز
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این شعر به احساسات عاطفی و آموزههای زندگی اشاره دارد. شاعر از شوق و عشق صحبت میکند و به شخصی که خطابش قرار داده، توصیه میکند که از تجربیات و احساسات محبتآمیز بیاموزد. او به زیباییهای طبیعت، عشق و ناکامیها اشاره میکند و تأکید میکند که باید از سختیها و ناملایمات زندگی درس گرفت. همچنین، از ناپایداری زندگی و خطرات آن صحبت میشود و شاعر به اهمیت خودآگاهی و آگاهی از روابط در زندگی تأکید میکند. در نهایت، او به آزادی و استقلال در عمل و تفکر دعوت میکند.
هوش مصنوعی: ای شوق، به ما یاد نده که چطور فریاد بزنیم؛ به درویش آموختن دیدار را بیاموز.
هوش مصنوعی: از آهنگ نوازنده نمیتوان دل را بدون درنگ به افشاند، ای نالههای آشفته، به نظم و قاعده نپرداز.
هوش مصنوعی: کلبه من به مانند یک معبد زیبایی شده است. ای چشمان دلربا، هیچگاه نمیخواهم از نقش و نگارهای دیوار یاد بگیرم.
هوش مصنوعی: به تلاش و ارادهای چون فرهاد دست یازید، عاشقهای بیهدف نشوید و یاد نگیرید که در مواجهه با دشواریها تسلیم شوید.
هوش مصنوعی: ای زیبای چمن، وقتی که در کنار شکارچی هستی، چه فایدهای دارد؟ شیوهی فرار و ناز آهو را به معشوق نیاموز.
هوش مصنوعی: به من نگاه نکن و از زیباییها نگذران که مرگ من نباید الگوی تو برای جان دادن بیهوده به دیگران باشد.
هوش مصنوعی: با غنچه بازی نکن، چون صحبت از شکفتن و زیباتر شدن اوست. یاد نگیر که پرده از روی چهره او برداری.
هوش مصنوعی: پرندهای که شکر میخورد، غذا میخواهد و بلبل که جگری نرم دارد، از نالهاش زندگی میگیرد. از این ناله و گفتار بیاموز که چطور زندگی را تازه کنی.
هوش مصنوعی: از شادی و لذت در آغوش تو بودن، نشان از این دارد که ما به خوبی هنر عاشقی را یاد گرفتهایم. بنابراین، این مهارت را همچنان ادامه دهیم و آن را در روابط خود به کار ببریم.
هوش مصنوعی: بلبل به خاطر زخمهایی که بر روی گلبرگها میبیند، به یاد شغل خود میافتد. او میخواهد عشق و شوق را به وسیله منقار خود به دیگران آموزش دهد.
هوش مصنوعی: کسی که میخواهد کارهایش را به درستی پیش ببرد، باید به آرامش و تسلط بر خویش توجه کند. چگونه میتوان به آشفتهگی و بینظمی اجازه داد که بر کارها تاثیر بگذارد؟
هوش مصنوعی: افراد عادی و معمولی همیشه در کمین هستند؛ به تو میگویم که آزاد و رها زندگی کن و به یادگیری مشغول باش.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.