جلایر کن دعا این انجمن را
بیار آن طوطی شکر سخن را
کند عرضی مگر او نغز و شیرین
که در این انجمن ماه است و پروین
ولیعهد شهنشه شاد گردد
ز قید غم دلش آزاد گردد
نباشد خدمتش زین چیز خوشتر
وگر آید به دستش هفت کشور
کدام است آن خبر جز نقل طهران
ز ذات پاک شاهنشاه دوران
کز آسیب زمانه دور باشد
مبارک خاطرش مسرور باشد
نشسته شاد بر تخت همایون
به اقبال بلند و بخت میمون
هر آن شهزاده یک خدمت گرفته
چو پروین گرد آن ماه دو هفته
شود رفع بلا بالمره، یک بار
ز لطف قادر قیوم قهار
بکن عرضی که از دارالخلافه
صبا آورد مشکی نافه نافه
صحیفه آمده بنوشته یکسر
همه مقصود را با عنبرِ تر
هوا زان نامه بس عنبر فشان است
زمین از و جد سر بر کهکشان است
ولیعهد شه از این مژده دلشاد
شود از غم نیارد بعد ازین یاد
بحمدالله که از لطف خداوند
هم و غم رفت و خاطر گشت خرسند
شه صاحب قرآن با بخت فیروز
ز تشریفش شب طهران بشد روز
ز یمن مقدمش رشگ جنان شد
چه طهران بل که فردوسی عیان شد
همه اهل ممالک شاد گشتند
ز قید غم همه آزاد گشتند
دعاگو پیر و برنا بر وجودش
همه از سروران سر بر سجودش
هر آنچه خواستی از لطف داور
بحمدالله به خوبی شد میسر
کنون شاد است و خرم هرچه جان است
که روز عید آذربایجان است
همه بهجت فزا گشت و طرب خیز
سراسر خطه معمور تبریز
به فصل دی بهار تازه آمد
به گلشن مرغ خوش آوازه آمد
صبا بر بوستان آهسته خیزد
مبادا شبنم از برگی بریزد
سمن با نسترن همراز گشته
به حسرت چشم نرگس باز گشته
فکنده شد نقاب از چهره گل
خمارین نرگس و آشفته سنبل
گل صفرا رخش شد ارغوانی
نمانده یعنی از صفرا نشانی
ز لاله لاله عناب است خوش رنگ
شکفته صحن بستان رنگ در رنگ
شده خوش جعفری با مخملی جور
زمین بوستان از لاله پر نور
چه خوش آیند مینا در میان است
که گویا یاسمن با ارغوان است
بحمدالله که در عهد ولیعهد
همه آسوده خفته خلق در مهد
به اردو زین خبر جشنی به پا کرد
که الحق شادمانی را بجا کرد
ز لطفش مرحمت آباد گردید
دل غم دیده یکسر شاد گردید
زیک سو ساز و بانگ نای برخاست
دگر سو بانگ کوس و های برخاست
زمین چون آسمان شد پر ستاره
در اطرافش خلایق در نظاره
شب تاریک روشن گشت چون روز
ز آتش بازهای شعله افروز
به آتشها زند آبی ز رحمت
که آسایند خلقی از مشقت



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این بخش از جلایرنامه، جلایر خوانده میشود تا خبری خوش به ولیعهد عرضه کند: نامهای از تهران رسیده که شاه سلامت و شادمان به پایتخت آمده و بلا برطرف شده است. سپس شادی مردم و عید آذربایجان در تبریز با وصف بهاری در دل زمستان و گلهای گوناگون بیان میشود. پایان بخش، برپایی جشن در اردو با ساز و کوس و آتشبازی و ستایش رحمت ولیعهد است. لحن این بخش برخلاف بیشتر این مثنوی هزلی، ستایشی و تهنیتآمیز است.
هوش مصنوعی: ای جلایر، این مجلس را دعا کن و آن طوطیِ شیرینسخن را بیاور.
هوش مصنوعی: شاید او سخنی دلنشین و شیرین عرضه کند، در این مجلسی که بزرگانش چون ماه و ستارگان پروین میدرخشند.
هوش مصنوعی: تا ولیعهدِ شاه شاد شود و دلش از بند غم رها گردد.
هوش مصنوعی: هیچ خدمتی برای او از این خوشایندتر نیست، حتی اگر هفت کشور به دستش بیاید.
هوش مصنوعی: آن خبر خوش چیزی جز خبر تهران دربارهٔ وجود پاک شاهنشاه روزگار نیست.
هوش مصنوعی: خبر اینکه شاه از آسیب روزگار در امان است و خاطر مبارکش شاد است.
هوش مصنوعی: شاه با اقبال بلند و بخت فرخنده، شادمان بر تخت شاهی نشسته است.
هوش مصنوعی: هر یک از شاهزادگان خدمتی بر عهده گرفته و مانند ستارگان پروین گرد آن ماه شب چهارده حلقه زدهاند.
هوش مصنوعی: به لطف خداوند توانا و پاینده و چیره، بلا یکباره و بهکلی برطرف شود.
هوش مصنوعی: عرض کن که باد صبا از پایتخت، مشک فراوان و نافهنافه آورده است؛ یعنی خبری خوش و خوشبو رسیده است.
هوش مصنوعی: نامهای آمده که همهٔ مقصود را یکسره با عنبر تازه نوشتهاند.
هوش مصنوعی: از آن نامه هوا عطرآگین شده و زمین از شادی سر به کهکشان رسانده است.
هوش مصنوعی: ولیعهد شاه از این مژده دلشاد میشود و پس از این غم را به یاد نمیآورد.
هوش مصنوعی: خدا را شکر که به لطف خداوند اندوه و نگرانی رفت و دل خشنود شد.
هوش مصنوعی: شاه صاحبقران با بخت پیروز به تهران آمد و از آمدنش شب تهران روز شد.
هوش مصنوعی: از فرخندگی قدم او تهران مایهٔ رشک بهشت شد؛ بلکه گویی بهشت آشکار گشت.
هوش مصنوعی: همهٔ مردم کشور شاد شدند و از بند غم رها گشتند.
هوش مصنوعی: پیر و جوان برای وجود او دعا میکنند و همهٔ بزرگان در برابرش سر به سجده میگذارند.
هوش مصنوعی: هر چه آرزو داشتی، خدا را شکر، به لطف خداوند بهخوبی فراهم شد.
هوش مصنوعی: اکنون هر جانداری شاد و خرم است، زیرا روز عید آذربایجان است.
هوش مصنوعی: سراسر سرزمین آباد تبریز شادیافزا و پرطرب شده است.
هوش مصنوعی: در فصل زمستان گویی بهاری تازه رسیده و پرندهٔ خوشآواز به گلستان آمده است.
هوش مصنوعی: باد صبا آرام بر بوستان میوزد تا مبادا شبنم از برگی فرو ریزد.
هوش مصنوعی: گل سمن با نسترن همراز شده و نرگس با حسرت چشم گشوده است.
هوش مصنوعی: گل نقاب از چهره برداشته، نرگس خمارآلود و سنبل پریشانگیسو شده است.
هوش مصنوعی: چهرهٔ زرد گل زرد، ارغوانی شده؛ یعنی از زردی و بیماری صفرا نشانی نمانده است.
هوش مصنوعی: لالهها به رنگ عناب خوشرنگاند و صحن باغ با رنگهای گوناگون شکفته است.
هوش مصنوعی: گل جعفری با گل مخملی هماهنگ و جفت شده و زمین باغ از لاله روشن است.
هوش مصنوعی: گل مینا در میان آنها چه خوشایند است؛ گویی یاسمن کنار ارغوان نشسته است.
هوش مصنوعی: خدا را شکر که در روزگار ولیعهد همهٔ مردم آسوده، چون کودکی در گهواره، خفتهاند.
هوش مصنوعی: با این خبر در اردو جشنی برپا شد که بهراستی حق شادمانی را ادا کرد.
هوش مصنوعی: از لطف او جای مرحمت آباد شد و دلهای غمدیده یکسره شاد گشت.
هوش مصنوعی: از یک سو صدای ساز و نی برخاست و از سوی دیگر بانگ طبل و هیاهو.
هوش مصنوعی: زمین از چراغها و آتشها مانند آسمان پرستاره شد و مردم در اطرافش به تماشا ایستادند.
هوش مصنوعی: از آتشبازیهای شعلهور، شب تاریک مانند روز روشن شد.
هوش مصنوعی: با آب رحمت خود بر آتشهای رنج میزند تا مردم از سختی آسوده شوند.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.