تو مگو این بحث را هنگام نیست
عقل را باعشق، این هنگامه چیست؟
هر یک اول آفرینش بوده است
مرد را فضل و شرف افزوده است
گر یکند این دو، پس این هنگامه چیست؟
حاصل این دفتر و این نامه چیست؟
ور ز خَلق است این و از اَمر آن دگر
پس چه سودایی است هر یک را بسر؟
چون بخاطر در گذشتت این سؤال
بر سَرت افتاد، این سودا خیال
گوش جان بگشا و دریاب این سخن
تا شوی آگه ز اسرار کهن
زینهار اینجا تو سرگردان مشو
گر شنیدی راز آن، حیران مشو
زیرکان اینجا بسی لغزیده‌اند
آشکارا راز آن نشنیده‌اند
وآنچه بشنیدند ز ارباب شهود
جز اشاراتی و ایهامی نبود
زان بیانِ موهِمِ بی اعتدال
سرنگون گشتند در چاه ضِلال
عارفان هرچند سَتّاری کنند
پردۀ اسرار آخر بَردَرند
جاهلان را چون بجایی راه نیست
پیششان تمییزجاه و چاه نیست
از بیان عارفان حیران شوند
هم عِنانِ جُوق گمراهان شوند
لیک ما گوئیم هرچه باد، باد
گرچه خود حاصل نگردد، زان مُراد
عاشقان را مقصدی جز یار نیست
با مُراد و بی مُرادی کار نیست
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به بررسی رابطه عشق و عقل می‌پردازد و این نکته را مطرح می‌کند که هر یک از آنها در آغاز آفرینش نقش داشته‌اند و اگر این دو به هم بپیوندند، معنای زندگی و هدف از خلقت روشن می‌شود. او به مخاطب می‌گوید که در برابر سوالات وجودی خود سرگردان نشود و گوش جان خود را به سخنان عارفان بسپارد، زیرا آنها اسرار را با اشارات غیرمستقیم بیان می‌کنند و جاهلان درک درستی از این معانی ندارند. شاعر هشدار می‌دهد که عارفان با وجود تلاش در بیان حقیقت، گاهی پرده از اسرار بر می‌دارند و گمراهان هیچ درکی از آنچه می‌شنوند ندارند. همچنین، عشق و نزدیک شدن به معشوق را هدف اصلی زندگی معرفی می‌کند و بی‌معنایی را در غیاب آن برمی‌شمارد.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.