ای خامهٔ مشک افشان چون نامه نگار آیی
این مطلع شاهی را عنوان کتابم کن
« ای ساقی خوش منظر مست می نابم کن
روی چو مهت بنمای بیهوش و خرابم کن»
کیفیت بیداری خون کرد دلم ساقی
برخیز و شرابم ده بنشین و به خوابم کن
هر وقت که می خواران پیمانهٔ می نوشند
از چشم خمارینت سرمست شرابم کن
من زهر فراقت را زین پیش نمی‌نوشم
صهبای وصالم ده، فارغ ز عذابم کن
پیش لب نوشینت تا کی به سؤال آیم
گر بوسه نمی‌بخشی یک باره جوابم کن
رخساره نشان دادی بی دین و دلم کردی
بگشای خم گیسو بی طاقت و تابم کن
خواهی که در این عالم یک عمر کنم شاهی
در خیل غلامانت یک روز حسابم کن
ترسم که بر خسرو داد از تو برم آخر
شیرین دهنا رحمی بر چشم پرآبم کن
شه ناصردین کز دل پیر فلکش گوید
کز جمله حجابت یک باره خطابم کن
صد بار فروغی من با دل بر خود گفتم
بنواز دلم باری آن گاه عتابم کن
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر از خامه و ساقی به عنوان نمادهایی برای یاری و inspiration یاد می‌کند و از آنها می‌خواهد که در نتیجهٔ عشق و غم فراق، زندگی‌اش را معنادار کنند. او درخواستی از ساقی دارد تا با می ناب خود او را مست و شاداب کند و با نشان دادن رویش، او را از حالت بی‌هوشی نجات دهد. شاعر می‌گوید که دیگر زهر فراق را نمی‌خواهد و به جای آن می‌خواهد با معشوقش وصال پیدا کند. او درخواست می‌کند که اگر نمی‌تواند همواره به او بوسه دهد، حداقل به پرسش‌هایش پاسخ دهد. در نهایت، شاعر با اشاره به درد و رنج‌هایش، خواستار لحظه‌ای محبت و توجه از سوی محبوب است.
هوش مصنوعی: ای قلمی که بوی خوش مشک می‌دهی، هر وقت که نامه‌نگار (نویسنده) بیایی، این مطلع (بند ابتدایی) از شعر را عنوان کتابم قرار بده.
هوش مصنوعی: ای ساقی زیبا، مرا با شراب ناب مست کن؛ چهره‌ات را مانند ماه نمایان کن تا من در حال بی‌هوشی و خمار باشم.
هوش مصنوعی: حالت بیداری و آتش عشق، دل مرا به شدت می‌سوزاند، ای ساقی! برخیز و شراب بده تا بنوشم و در خوشحالی و خواب فرو بروم.
هوش مصنوعی: هر بار که می‌گویند نوشیدنی را بنوش، با حال خواب‌آلود و مستی که در چشمانت هست، مرا هم به سرخی شراب بیفکن.
هوش مصنوعی: من دیگر تلخی جدایی تو را نمی‌نوشم، شراب وصال تو را به من بده تا از عذاب دوری تو آزاد شوم.
هوش مصنوعی: من تا کی باید به لب شیرین تو نزدیک شوم و از تو سؤال کنم؟ اگر قرار نیست بوسه‌ای به من بدهی، یک‌باره پاسخ من را بده.
هوش مصنوعی: تو تا به حال با نشان دادن چهره‌ات دل مرا بی‌دین کرده‌ای؛ حالا برای من چندان طاقت و تاب نمانده، پس موهایت را بگشا تا آرامش پیدا کنم.
هوش مصنوعی: اگر می‌خواهی من در این دنیا طولانی‌مدت مقام سلطنت داشته باشم، یک روز به من توجه کن و مرا مورد حسابرسی قرار بده، تا ببینم که آیا شایسته‌ام یا نه.
هوش مصنوعی: به خسرو (شاه) می‌گوید که نگرانم اگر تو در حق من ظلم کنی، آخر ای شیرینی‌دهن، رحم کن و به چشمِ پرآب و گریان من توجه کن.
هوش مصنوعی: شاهدی که به ناصرالدین شاه (سلطان قاجار) خطاب شده، از او می‌خواهد که از میان همه حجاب‌ها و پوشش‌ها، یک‌بار به او توجه کند و به او خطاب کند، گویی از دل پیر فلک (دوران) به او پیام داده است.
هوش مصنوعی: فروغی (شاعر) بارها به دلش گفته که به او مهر و محبت کند، اما حالا از دلش می‌خواهد که به او سرزنش کند.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.