در سینه دلت مایل هر شعلهٔ آهی است
در سیم سفید تو عجب سنگ سیاهی است
جان از سر میدان تو بیرون نتوان برد
کز صف زده مژگان تو هر گونه سپاهی است
یک باره نشاید ز کسی چشم بپوشی
کاسوده دل از چشم تو گاهی به نگاهی است
فریاد که دل در سر سودای تو ما را
انداخت به راهی که برون از همه راهی است
گر شاهد درد دل عاشق رخ زرد است
در دعوی عشق تو مرا طرفه گواهی است
از خط تو مهر کهنم تازه شد امروز
نازم سر خطت که عجب مهر گیاهی است
چون خون مرا تیغ تو هر لحظه نریزد
کز عشق توام هر نفسی تازه گناهی است
هرگز نکشم منت خورشید فلک را
تا بر سر من سایهٔ کج کرده کلاهی است
در کوی کسی عشق فکندهست به چاهم
کز هر طرفش یوسفی افتاده به چاهی است
اندیشهای از فتنهٔ افلاک ندارد
آن را که ز خاک در میخانه پناهی است
گویند فروغی که مه و سال تو چون است
در مملکت عشق نه سالی و نه ماهی است



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در غزل خود به تمایلات عاشقانه و عواطف عمیقش اشاره میکند. او با وصف زیباییهای عشق و تأثیر آن بر دل، احساساتش را بیان میکند و میگوید که هیچ کس نمیتواند از زیباییهای محبوب غافل بماند. عشق او را به دنیای جدیدی میبرد که در آن زمان و مکان معنایی ندارد و به شدت تحت تأثیر یاری از محبوب قرار دارد. همچنین، شاعر اهمیت لحظههای عاشقانه را برجسته کرده و به زیبایی خط محبوب اشاره میکند. در نهایت، او عشق را به عنوان پناهی از فتنههای عالم معرفی میکند که از آن جایی برای نجات میبیند.
هوش مصنوعی: در دل تو هر شعلهای از آه و ناله وجود دارد، و در موهای سفید تو، سنگی تیره عجیب به چشم میخورد.
هوش مصنوعی: محبت و زیبایی چشمهای تو به قدری قوی و بینظیر است که هیچکس نمیتواند از میدان عشق تو خارج شود، چرا که از تیرگی و جذبهٔ مژههایت هر نوع نیرو و نیرویی شکست میخورد.
هوش مصنوعی: نمیتوانی ناگهان بیخبر از کسی چشم بپوشی؛ زیرا دل غمگین و پژمرده تو گاهی تنها به یک نگاه از او نیاز دارد.
هوش مصنوعی: دل ما، به خاطر عشق تو، فریاد میزند که ما را به مسیری هدایت کرده که خارج از همه caminos و راهها است.
هوش مصنوعی: اگر معشوق درد دل عاشق را با چهره زردش نشان میدهد، در این مورد عشق تو برای من مانند یک دلیل عجیب و شگفتآور است.
هوش مصنوعی: امروز خط تو باعث شد که مهر قدیمیم تازه و نو شود. من به زیبایی و ناز خط تو افتخار میکنم، زیرا این مهر شباهت عجیبی به مظهری طبیعی و گیاهی دارد.
هوش مصنوعی: هر لحظهای که از تیغ تو خونم بریزد، گناهی جدید به عشق تو بر اضافه میشود؛ یعنی عشق تو چنان قوی است که هر نفس کشیدن من با گناه همراه است.
هوش مصنوعی: هرگز از خورشید که نماد آزادی و روشنایی است، توقع و خواهش ندارم، زیرا سایهٔ کج کلاهی که بر سر من افتاده، نشاندهندهٔ مشکلات و رنجهای من است.
هوش مصنوعی: در محلهٔ کسی، عشق به قدری عمیق است که مانند چاه آب، از هر سو در آن زیباییهایی مانند یوسف (نماد زیبایی و کمال) وجود دارد.
هوش مصنوعی: کسی که در میخانه و بین جمعیت عاشقان پناه گرفته، دیگر به فکر مشکلات و فتنههای آسمانی نیست و از مسائل دنیا دور شده است.
هوش مصنوعی: فروغی میگوید در سرزمین عشق زمان و مدت معین وجود ندارد؛ در اینجا نه سال و نه ماه، فقط عشق است که جریان دارد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
جنبیدن این پرده دل افروز گواهیست
کندر پس این پرده پر از عربده ماهیست
بر صورت این پرده بزرگان شده حیران
وین خرده ندانسته که: در پرده چه شاهیست؟
این پرده به تلبیس کجا دور توان کرد؟
[...]
سرو چمن دل الف شعلهٔ آهیست
سرسبزی این مزرعه را برق گیاهیست
بیجرأت بینش نتوان محو تو گشتن
سررشتهٔ حیرانی ما، مدّ نگاهیست
کی سد ره اشک شود، دامن رنگم
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.