رهزن ایمان من شد نازنین تازهای
رفتم از کیش مسلمانی به دین تازهای
خواجه هی خاموش باش امشب که اصحاب حضور
خلوتی دارند با خلوتنشین تازهای
کاشکی میریخت از بهر سرشک دیدهام
دست معمار قضا طرح زمین تازهای
گر ز چین آشوب برخیزد عجب نبود که باز
بر سر زلف تو افتادهست چین تازهای
نام یاقوت لبت بر خاتم دل کندهام
اسم اعظم را نوشتم بر نگین تازهای
گوشهٔ چشمی به سوی من نداری، گوییا
خرمن حسن تو دارد خوشهچین تازهای
در تمام عمر خوردم نیش زنبور فراق
تا مرا نوشینلبت داد انگبین تازهای
ترسم از دست تو ای سنگیندل بیدادگر
دست غیب آید برون از آستین تازهای
تا جوان گردی فروغی در جهان پیرانهسر
تازه کن عهد کهن با مهجبین تازهای



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به احساسات عاشقانه و دلتنگیهای خود میپردازد. او از نازنین محبوبش یاد میکند که باعث تغییر ایمان و باورهای او شده است و در این مسیر از کیش مسلمانی به دینی تازه روی میآورد. اشارات به زیبایی محبوب و اثرات آن بر دل شاعر نیز به وضوح نمایان است، ضمن اینکه او از درد فراق و نیش زنبور آن یاد میکند. در انتها، شاعر آرزو میکند که once again او بتواند به زیباییهای عالم پیرامونش با دلی تازه و شاداب روی آورد.
هوش مصنوعی: دلدادهای جدید باعث شده که من از ایمان و اعتقادم دور شوم و به دینی نو و غیر از مسلمانی روی بیاورم.
هوش مصنوعی: ای خواجه، امشب سکوت کن، زیرا دوستداران در حال راز و نیاز با شخص تازهای هستند که به جمع آنها پیوسته است.
هوش مصنوعی: ای کاش اشکهایم را معمار سرنوشت به کار میگرفت و برای من دنیای جدیدی میساخت.
هوش مصنوعی: اگر از چین زلف تو آشوبی برخواسته باشد، جای تعجب نیست که دوباره بر سر زلفت چین جدیدی افتاده است.
هوش مصنوعی: نام زیبا و ارزشمند لب تو را بر دل خود حک کردهام و نام بزرگ و شامخ الهی را بر نگین تازهای نوشتهام.
هوش مصنوعی: تو انگار حتی یک نگاه هم به سوی من نمیکنی، گویی کسی که زیباییات را میچید، تازگی و طراوتی دارد که تو را از من دور کرده است.
هوش مصنوعی: در طول زندگیام به خاطر دوری تو همیشه زخمهای جدایی را تحمل کردهام، اما حالا تو به من عسل شیرین خود را میدهی.
هوش مصنوعی: من از این میترسم که ای دل سخت و ستمگر، از جانب خداوند دست عذابی فرود آید که در حالتی تازه، تو را دچار مصیبت کند.
هوش مصنوعی: فروغی، تا زمانی که جوان هستی، در این دنیای پیر و خسته، با معشوقی زیبا و تازه عهد و پیمانی نو ببند.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
ای که از قدرت تویی حسن آفرین تازه ای
باز از روی کرم بنما جبین تازه ای
جلوهٔ معشوق چون هر دم به رنگی دیگر است
می توان هر روز پیدا کرد دین تازه ای
کس نمی داند جهان را چیست از تبدیل وقت
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.