از معانی مغز بیرون میکشم
معنوی داند که من چون میکشم
بسته دارم تا نظر در صورتی
معنی هر لحظه بیرون میکشم
لیلیی دارم که نتوان دیدنش
در غمش صد بار بیرون میکشم
کاسههای زهر هجر دوست را
عشق میداند که من چون میکشم
موسیم من عقل هارون من است
منت نصرت ز هارون میکشم
یکسر مو سر نمیپیچم ز عقل
این ریاضتها به قانون میکشم
از پی تحصیل زاد آخرت
جورها از دنیی دون میکشم
دم به دم زان غمزه تیری میرسد
خامهٔ پرهیز در خون میکشم
بهر بیاندازه عیشی در درون
محنت ز اندازه بیرون میکشم
دل ز دنیا کنده و در ارض تن
رنج خسف جسم قارون میکشم
رنجها باشد کلید گنجها
رنجها از طاقت افزون میکشم
تا رسم از رنج در گنجی چو فیض
جورها از چرخ گردون میکشم



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل از احساسات عمیق و رنجهایی که از عشق و دوری دوست دارد سخن میگوید. او در جستجوی معانی و حقیقتهاست و به شدت درگیر غمها و سختیهای ناشی از هجران است. با این حال، او میفهمد که این رنجها میتوانند به گنجهای معنوی منتهی شوند و در پی تحصیل آخرت است. شاعر به این نکته اشاره میکند که همهی این ریاضتها و رنجها او را به درک عواطف و خوشیهای درونش نزدیکتر میکند. در نهایت، او رنجهایی را که از دنیا و عشق میکشد، به عنوان کلید رسیدن به مفاهیم عمیق و ارزشمند زندگی میبیند.
هوش مصنوعی: من با هر بار بیرون کشیدن مغز از معانی، معنای عمیق و روحانی آن را احساس میکنم.
هوش مصنوعی: در این بیت، شاعر میگوید که در دل و جان خود، یک راز و معنایی را پنهان کرده و هر لحظه آن را به تصویر میکشد یا به بیان درمیآورد. این عمل باعث میشود که او بتواند از زیباییها و معانی زندگی به طور مداوم آگاه شود.
هوش مصنوعی: من لیلیای (دختر قصه عاشقانه) دارم که نمیتوانم او را ببینم و به خاطر غم او، بارها به یاد او به کشتن خود فکر میکنم.
هوش مصنوعی: عشق میداند که من چقدر دلتنگی و جدایی از دوست را تحمل میکنم و این ناچیز را به عنوان کاسههای زهر تصور میکند، زیرا هر بار که به یاد او میافتم، مانند نوشیدن زهر برایم است.
هوش مصنوعی: سخن میگوید که من مانند موسی هستم و عقل من هم شبیه هارون، و نعمت و یاری از هارون دریافت میکنم.
هوش مصنوعی: تمامی موهایم را نمیپیچم و بر اساس عقل این تمرینات را انجام نمیدهم، بلکه بر طبق قانون (دینی یا عرفانی) پیش میروم.
هوش مصنوعی: برای رسیدن به سعادت و کمال آخرت، از دنیا و ناپاکیهای آن فاصله میگیرم و خود را دور میسازم.
هوش مصنوعی: هر لحظه از آن نگاه فریبنده، تیر غصهای به سوی من میآید و من با قلم پرهیز، در اندوه خود غرق میشوم.
هوش مصنوعی: برای بهرهبرداری از لذتهای بینهایت، در حالی که درونی غم و رنج میکشم، از حد و اندازه فراتر میروم.
هوش مصنوعی: دل را از دنیای مادی جدا کردهام و در این دنیای جسمانی، رنج و زحمتِ ناشی از زندگیهای پرزرق و برق مانند قارون (که به ثروت و زیورآلاتش مشهور است) را میکشم.
هوش مصنوعی: رنجها وسیلهای برای رسیدن به گنجها و نعمتها هستند، و من از شدت طاقت فرموده و تحمل رنجهای بیشتری را بر خود میپذیرم.
هوش مصنوعی: من در پی این هستم که با تحمل رنج، به گنج و نعمتی همچون فیض دست یابم، و تحمل سختیها و ناملایمتیهای زندگی را از تقدیر و سرنوشت میکشم.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
دامن دل از تو در خون میکشم
ننگری ای دوست تا چون میکشم
از رگ جان هر شبی در هجر تو
سوی چشم خونفشان خون میکشم
گرچه چون کاهی شدم از دست هجر
[...]
گر بگویم خون شود در کوه سنگ
آنچه من از دور گردون میکشم
کس نداند چون منی دیوانهای
جور این گردون دون چون میکشم
گردهام خون میشود تا گردهای
[...]
از دلم بس ناله بیرون میکشم
وز جگر بس کاسهٔ خون میکشم
بر درت میآورم صد گون نیاز
تا ز تو یک ناز بیرون میکشم
عشوهای را کآورد در گردشم
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.