بخش ۱۷ - خواب گودرز و بشارت سروش به کیخسرو، پذیرفتن گیو و عزیمت او به توران
چنان دید گودرز یک شب به خواب
که ابری برآمد ز ایران پرآب
بر آن ابر باران خجسته سروش
به گودرز گفتی که بگشای گوش
چو خواهی که یابی ز تنگی رها
وز این نامور ترک نر اژدها
به توران یکی نامداری نو است
کجا نام آن شاه کیخسرو است
ز پشت سیاوش یکی شهریار
هنرمند و از گوهر نامدار
از این تخمه از گوهر کیقباد
ز مادر سوی تور دارد نژاد
چو آید به ایران پی فرخش
ز چرخ آنچه پرسد دهد پاسخش
میان را ببندد به کین پدر
کند کشور تور زیر و زبر
به دریای قلزم به جوش آرد آب
نخارد سر از کین افراسیاب
همه ساله در جوشن کین بود
شب و روز در جنگ بر زین بود
ز گردان ایران و گردنکشان
نیابد جز از گیو از او کس نشان
چنین است فرمان گردان سپهر
بدو دارد از داد گسترده مهر
چو از خواب گودرز بیدار شد
نیایش کنان پیش دادار شد
بمالید بر خاک ریش سپید
ز شاه جهاندار شد پرامید
چو خورشید پیدا شد از پشت زاغ
برآمد به کردار زرین چراغ
سپهبد نشست از بر تخت عاج
بیاراست ایوان به کرسی ساج
پر اندیشه مر گیو را پیش خواند
وز آن خواب چندی سخنها براند
بدو گفت فرخ پی و روز تو
همان اختر گیتی افروز تو
تو تا زادی از مادر پاکدین
پر از آفرین شد سراسر زمین
به فرمان یزدان خجسته سروش
مرا روی بنمود در خواب دوش
نشسته بر ابری پر از باد و نم
بشستی جهان را سراسر ز غم
مرا دید و گفت این همه غم چراست
جهانی پر از کین و بینم چراست
ازیرا که بیفر و برزست شاه
ندارد همی راه شاهان نگاه
چو کیخسرو آید ز توران زمین
سوی دشمنان افگند رنج و کین
نبیند کس او را ز گردان نیو
مگر نامور پور گودرز گیو
چنین کرد بخشش سپهر بلند
که از تو گشاید غم و رنج بند
همی نام جستی میان دو صف
کنون نام جاویدت آمد به کف
که تا در جهان مردم است و سخن
چنین نام هرگز نگردد کهن
زمین را همان با سپهر بلند
به دست تو خواهد گشادن ز بند
به رنج است گنج و به نام است رنج
همانا که نامت به آید ز گنج
اگر جاودانه نمانی به جای
همی نام به زین سپنجی سرای
جهان را یکی شهریار آوری
درخت وفا را به بار آوری
بدو گفت گیو ای پدر بندهام
بکوشم به رای تو تا زندهام
خریدارم این را گر آید به جای
به فرخنده نام و پی رهنمای
به ایوان شد و ساز رفتن گرفت
ز خواب پدر مانده اندر شگفت
چو خورشید رخشنده آمد پدید
زمین شد به سان گل شنبلید
بیامد کمربسته گیو دلیر
یکی بارکش بادپایی به زیر
به گودرز گفت ای جهان پهلوان
دلیر و سرافراز و روشن روان
کمندی و اسپی مرا یار بس
نشاید کشیدن بدان مرز کس
چو مردم برم خواستار آیدم
از آن پس مگر کارزار آیدم
مرا دشت و کوه است یک چند جای
مگر پیشم آید یکی رهنمای
به پیروزبخت جهان پهلوان
نیایم جز از شاد و روشن روان
تو مر بیژن خرد را در کنار
بپرور نگهدارش از روزگار
ندانم که دیدار باشد جز این
که داند چنین جز جهان آفرین
تو پدرود باش و مرا یاد دار
روان را ز درد من آزاد دار
چو شویی ز بهر پرستش رخان
به من بر جهان آفرین را بخوان
مگر باشدم دادگر رهنمای
به نزدیک آن نامور کدخدای
به فرمان بیاراست آمد برون
پدر دل پر از درد و رخ پر ز خون
پدر پیر سر بود و برنا دلیر
دهن جنگ را باز کرده چو شیر
ندانست کاو باز بیند پسر
ز رفتن دلش بود زیر و زبر



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
گودرز سروش سیاووش (اشاره) کیقباد (اشاره) تور (اشاره) افراسیاب گیو بیژن کیخسرو
هوش مصنوعی: گودرز در خواب خود میبیند که سروش پیامبری به او بشارت میدهد که فرزند سیاوش، کیخسرو، در توران به دنیا آمده و قرار است به ایران بیاید. او به گودرز میگوید که با ورود کیخسرو، ایران از غم و کین رهایی خواهد یافت و دشمنان را زیر و زبر خواهد کرد. پس از بیدار شدن، گودرز با امیدواری به گیو میگوید که باید به توران برود و کیخسرو را به ایران بیاورد. گیو، پهلوان دلیر، آماده میشود که به این ماموریت برود و از پدرش میخواهد که از او حمایت کند. در این میان، گودرز نگران است و دلش برای آینده پسرش میتپد.
هوش مصنوعی: گودرز شبی در خواب دید که ابری پر از باران از سوی ایران برخاست.
هوش مصنوعی: سروش فرخنده بر آن ابر بارانزا نشسته بود و به گودرز میگفت: گوش فرا ده.
هوش مصنوعی: اگر میخواهی از این تنگنا و سختی و از این اژدهای نر، یعنی افراسیاب ترکِ نامور، رهایی یابی،
هوش مصنوعی: بدان که در توران پادشاهِ نامدار و تازهای هست که نامش کیخسرو است.
هوش مصنوعی: او شهریاری از نسل سیاوش است، هنرمند و از گوهری نامدار.
هوش مصنوعی: او از همین دودمان شاهی و از نژاد کیقباد است و از سوی مادر به تور میرسد.
هوش مصنوعی: هنگامی که با قدم فرخندهاش به ایران بیاید، هر چه از روزگار بخواهد، روزگار به او پاسخ میدهد و کامش را برمیآورد.
هوش مصنوعی: کمر به خونخواهی پدرش میبندد و سرزمین تور را زیر و رو میکند.
هوش مصنوعی: آب دریای قلزم را به جوش میآورد و در کینخواهی از افراسیاب لحظهای درنگ و آسودگی نمیکند.
هوش مصنوعی: همه سال جوشن کینخواهی بر تن دارد و شب و روز برای جنگ بر زین اسب است.
هوش مصنوعی: از میان پهلوانان و سرکشان ایران، هیچکس جز گیو نشانی از او نمییابد.
هوش مصنوعی: فرمان سپهر گردان چنین است و آسمان از روی داد مهری فراگیر به او دارد.
هوش مصنوعی: چون گودرز از خواب بیدار شد، به نیایش در برابر آفریدگار ایستاد.
هوش مصنوعی: ریش سپیدش را از فروتنی بر خاک مالید و به آمدن شاه جهاندار امیدوار شد.
هوش مصنوعی: چون خورشید از پس سیاهی شب پدیدار شد و مانند چراغی زرین برآمد،
هوش مصنوعی: سپهبد گودرز بر تخت عاج نشست و ایوان را با کرسیهای چوب ساج آراست.
هوش مصنوعی: با دلی پراندیشه گیو را نزد خود خواند و دربارهٔ آن خواب سخنانی با او گفت.
هوش مصنوعی: به او گفت: قدم و روزگارت فرخنده است و ستارهٔ بختت جهان را روشن میکند.
هوش مصنوعی: از روزی که از مادر پاکدینت زاده شدی، سراسر زمین پر از ستایش و آفرین شد.
هوش مصنوعی: دیشب سروش فرخنده به فرمان خداوند در خواب بر من آشکار شد.
هوش مصنوعی: بر ابری پر از باد و باران نشسته بود که گویی همهٔ جهان را از اندوه میشست.
هوش مصنوعی: مرا دید و گفت: این همه اندوه برای چیست و چرا جهان پر از کینه و بیباران است؟
هوش مصنوعی: سبب آن است که شاه کنونی فره و شکوه شاهی ندارد و راه و رسم شاهان را نگاه نمیدارد.
هوش مصنوعی: هنگامی که کیخسرو از سرزمین توران بیاید، رنج و کین را به سوی دشمنان میافکند.
هوش مصنوعی: هیچیک از پهلوانان دلیر او را نخواهد یافت، مگر گیو، پسر نامدار گودرز.
هوش مصنوعی: گودرز، خواب خود را برای گیو بازمیگوید: آسمان بلند چنین مقدر کرده است که گره غم و رنج ایرانیان به دست تو گشوده شود.
هوش مصنوعی: تو همیشه در میدان جنگ، میان دو سپاه، در پی نامآوری بودی. اکنون نامی جاودانه به دستت رسیده است.
هوش مصنوعی: تا زمانی که در جهان مردم و سخن باقی است، چنین نامی هرگز کهنه و فراموش نمیشود.
هوش مصنوعی: زمین و آسمان بلند به دست تو از بند گرفتاری رها خواهند شد. یعنی خشکسالی و بدبختی با کار تو پایان مییابد.
هوش مصنوعی: گنج با رنج به دست میآید و رنج نیز برای به دست آوردن نام است. بیگمان نام نیک تو از گنج بهتر خواهد بود.
هوش مصنوعی: اگر خودت جاودانه در این جهان نمانی، در این سرای گذرا نام نیک بهترین چیزی است که باقی میماند.
هوش مصنوعی: تو برای جهان پادشاهی میآوری و درخت وفاداری را به بار مینشانی.
هوش مصنوعی: گیو به پدر گفت: ای پدر، من فرمانبردار تو هستم و تا زندهام به رای تو تلاش میکنم.
هوش مصنوعی: این کار را با جان میپذیرم، به امید آنکه به انجام برسد، با نام فرخنده و راهنمایی خجستهٔ تو.
هوش مصنوعی: گیو به کاخ خود رفت و آمادهٔ سفر شد، در حالی که از خواب پدرش در شگفت مانده بود.
هوش مصنوعی: هنگامی که خورشید درخشان برآمد، زمین مانند گل شنبلید زرد و زرین شد.
هوش مصنوعی: گیو دلیر کمربسته و آماده آمد و بر اسبی تندرو و باربر سوار بود.
هوش مصنوعی: به گودرز گفت: ای پهلوان جهان، ای دلیر سرافراز روشنروان.
هوش مصنوعی: یک کمند و یک اسب برای من همراه بس است. نباید کسی دیگر را با خود به آن سرزمین ببرم.
هوش مصنوعی: اگر مردانی با خود ببرم، توجه دشمن را جلب میکنند و پس از آن کار به جنگ میکشد.
هوش مصنوعی: چندی جای من در دشت و کوه خواهد بود، شاید راهنمایی سر راهم پیدا شود.
هوش مصنوعی: به یاری بخت پیروز تو، ای پهلوان جهان، جز شاد و کامیاب بازنمیگردم.
هوش مصنوعی: بیژن، پسر خردسال مرا در آغوش خود بپرور و او را از گزند روزگار نگه دار.
هوش مصنوعی: نمیدانم جز این دیدار، دیدار دیگری میان ما خواهد بود یا نه. این را جز آفریدگار جهان کسی نمیداند.
هوش مصنوعی: بدرود، مرا به یاد داشته باش و جانت را از غم و درد دوری من آسوده نگه دار.
هوش مصنوعی: هنگامی که برای نماز و عبادت چهرهات را میشویی، برای من به درگاه آفریدگار جهان دعا کن.
هوش مصنوعی: شاید خداوند دادگر مرا به سوی آن شاه نامور، یعنی کیخسرو، راهنمایی کند.
هوش مصنوعی: گیو به فرمان پدر خود را آماده کرد و بیرون آمد. دل پدر پر از درد بود و از گریه بر چهرهاش اشک خونین جاری بود.
هوش مصنوعی: پدر پیر و سالخورده بود و پسر جوان و دلیر، که مانند شیر برای جنگ دهان گشوده بود.
هوش مصنوعی: گودرز نمیدانست که آیا دوباره پسرش را خواهد دید یا نه، و از رفتن او دلش آشفته و پریشان بود.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتبسازی حاشیهها: محبوبترین | جدیدترین | قدیمیترین
تا به حال ۲ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.