بخش ۲۱ - رایزنی قیصر با فیلسوفان رومی در هراس از باژخواهی خسرو، نامه و پاسخ قاطع خسرو
ز بیگانه قیصر به پرداخت جای
پر اندیشه بنشست با رهنمای
به موبد چنین گفت کای دادخواه
ز گیتی گرفتست ما را پناه
بسازیم تا او بنیرو شود
وزان کهتر بد بی‌آهوشود
به قیصر چنین گفت پس رهنمای
که از فیلسوفان پاکیزه رای
بباید تنی چند بیداردل
که بندند با ما بدین کار دل
فرستاد کس قیصر نامدار
برفتند زان فیلسوفان چهار
جوانان و پیران رومی نژاد
سخنهای دیرینه کردند یاد
که ما تا سکندر بشد زین جهان
ز ایرانیانیم خسته نهان
ز بس غارت و جنگ و آویختن
همان بی‌گنه خیره خون ریختن
کنون پاک یزدان ز کردار بد
به پیش اندر آوردشان کار بد
یکی خامشی برگزین از میان
چوشد کندرو بخت ساسانیان
اگر خسرو آن خسروانی کلاه
بدست آورد سر بر آرد بماه
هم اندر زمان باژ خواهد ز روم
بپا اندر آرد همه مرز وبوم
گرین درخورد با خرد یاد دار
سخنهای ایرانیان باد دار
ازیشان چوبشنید قیصر سخن
یکی دیگر اندیشه افگند بن
سواری فرستاد نزدیک شاه
یکی نامه بنوشت و بنمود راه
ز گفتار بیدار دانندگان
سخنهای دیرینه خوانندگان
چو آمد به نزدیک خسرو سوار
بگفت آنچ بشنید با نامدار
همان نامهٔ قیصر او را سپرد
سخنهای قیصر برو برشمرد
چو خسرو بدید آن دلش تنگ شد
رخانش ز اندیشه بی‌رنگ شد
چنین داد پاسخ که گر زین سخن
که پیش آمد از روزگار کهن
همی بر دل این یاد باید گرفت
همه رنجها باد باید گرفت
گرفتیم و گشتیم زین مرز باز
شما را مبادا به ایران نیاز
نگه کن کنون تا نیاکان ما
گزیده جهاندار و پاکان ما
به بیداد کردند جنگ ار بداد
نگر تا ز پیران که دارد بیاد
سزد گر بپرسد ز دانای روم
که این بد ز زاغ آمدست ار زبوم
که هرکس که در رزم شد سرفراز
همی ز آفریننده شد بی‌نیاز
نیاکان ما نامداران بدند
به گیتی درون کامگاران بدند
نبرداشتند از کسی سرکشی
بلندی و تندی و بی‌دانشی
کنون این سخنها نیارد بها
که باشد سراندر دم اژدها
یکی سوی قیصر بر از من درود
بگویش که گفتار بی‌تار و پود
بزرگان نیارند پیش خرد
به فرجام هم نیک و بد بگذرد
ازین پس نه آرام جویم نه خواب
مگر برکشم دامن از تیره آب
چو رومی نیابیم فریادرس
به نزدیک خاقان فرستیم کس
سخن هرچ گفتم همه خیره شد
که آب روان از بنه تیره شد
فرستادگانم چوآیند باز
بدین شارستان در نمانم دراز
به ایرانیان گفت فرمان کنید
دل خویش را زین سخن مشکنید
که یزدان پیروزگر یار ماست
جوانمردی و مردمی کارماست
گرفت این سخن بردل خویش خوار
فرستاد نامه بدست تخوار
برین گونه برنامه‌ای برنوشت
ز هرگونه‌ای اندر و خوب و زشت
بیامد ز نزدیک خسرو سوار
چنین تا در قیصر نامدار
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
قیصر اسکندر (اشاره) خاقان تخوار
هوش مصنوعی: قیصر روم، به هراس از خسرو پرویز، با مشاورانش تشکیل جلسه می‌دهد و تصمیم می‌گیرد تا فیلسوفانی را برای مشاوره به خدمت بگیرد. او از آنها می‌خواهد که به پیامدهای درگیری با ایران بیاندیشند و پیشنهاد می‌دهد که خسرو را به آرامش دعوت کنند. سوارانی نزد خسرو می‌روند و نامه قیصر را به او می‌رسانند. خسرو با ناامیدی به آنها جواب می‌دهد و تأکید می‌کند که ایرانیان هرگز از جنگ و نبرد خسته نمی‌شوند و از نیاکان خود در تاریخ یاد می‌کند. در نهایت، او از توانایی خود و ملت ایران در برابر تهدیدات اطمینان می‌دهد و دستوراتی برای مواجهه با هرگونه خطر به همراهانش می‌دهد.
هوش مصنوعی: قیصر از بیگانگان نگران بود و به خاطر این فکر، در جایی نشسته بود که مشاورانش او را راهنمایی کنند.
هوش مصنوعی: قیصر به موبد (دینی و روحانی) گفت که ای دادخواه، ما از دنیای پرآشوب و خطر به تو پناه آورده‌ایم.
هوش مصنوعی: باید برای او بکوشیم تا قوی و توانا شود و از آن فرد کم‌ارزش و بی‌اعتماد دوری کند.
هوش مصنوعی: رهنما به قیصر گفت که باید از فیلسوفان با اندیشه‌های پاک و درست مشاوره بگیرد.
هوش مصنوعی: باید چند نفر هوشیار و دلیر جمع شوند که با ما در این کار همدل و همراه باشند.
هوش مصنوعی: قیصر معروف کسی را فرستاد تا نزد چهار فیلسوف برود.
هوش مصنوعی: جوانان و پیران رومی به یاد سخنهای قدیمی خود پرداختند.
هوش مصنوعی: ما از زمان سکندر تا کنون، در این دنیا از ایرانیان خسته و ناامید هستیم و این ناراحتی پنهان است.
هوش مصنوعی: به خاطر غارت و جنگ و درگیری‌های مداوم، بی‌گناهانی که هیچ کار خطایی نکرده‌اند، به شکل نابخردانه‌ای خونشان ریخته می‌شود.
هوش مصنوعی: اکنون خداوند پاک، به خاطر اعمال بد آنان، کارهای بد آنها را به نمایش خواهد گذاشت.
هوش مصنوعی: بهتر است یکی از دو گزینه را انتخاب کند: یا سکوت را به عنوان راهی برای حفظ خود برگزین، یا اینکه بخت ساسانیان را تحت تأثیر سخنانش قرار دهد.
هوش مصنوعی: اگر خسرو، آن خسروی بزرگ، کلاهی را به دست آورد، سرش مانند ماه خواهد درخشید.
هوش مصنوعی: در همین زمان، خسرو از روم باج خواهد گرفت و تمامی سرزمین‌ها را به پا خواهد آورد.
هوش مصنوعی: اگر این سخن با عقل و خرد سازگار است، به خاطر داشته باش که این سخنان از ایرانیان است.
هوش مصنوعی: قیصر، بعد از شنیدن سخن ایرانیان، به این اندیشه افتاد که باید تدبیری بیندیشد.
هوش مصنوعی: یک سوار را به نزد شاه فرستاد و نامه‌ای نوشت و راه را نشان داد.
هوش مصنوعی: از سخنان حکیمان و آگاهان، مطالعه کردن سخنانی کهن و یادآوری آنها برای دانش‌جویان و شنوندگان است.
هوش مصنوعی: وقتی به نزد خسرو، پادشاه، سوار رسید، به او گفت هر آنچه را که از نامداران و مشهوران شنیده بود.
هوش مصنوعی: قیصر نامه‌ای را به خسرو سپرده و در آن، سخنان خود را بازگو کرده است.
هوش مصنوعی: چون خسرو نامه را خواند، دلش گرفته و ناراحت شد و رنگ چهره‌اش به خاطر افکارش دگرگون و بی‌رنگ گردید.
هوش مصنوعی: خسرو پرویز در پاسخ به درخواست قیصر می‌گوید که این جواب (و درخواست) به قدری آشکار و واضح است که نمی‌توان به آن اشاره نکرد و مسئلهی آن به زمان‌های قدیم برمی‌گردد.
هوش مصنوعی: باید در دل این یاد را حفظ کرد و همه رنجها را به جان خرید.
هوش مصنوعی: ما از این سرزمین (مرز) جدا شدیم و دور شدیم، پس شما نباید به ایران احتیاج پیدا کنید.
هوش مصنوعی: به حالا نگاه کن تا ببینی نیاکان ما که انتخاب کرده‌اند، چگونه پادشاهان بزرگی بودند و انسان‌های پاک و نیکوکار بودند.
هوش مصنوعی: در جنگ، اگر بدی و ستمی صورت گیرد، باید توجه کرد که این کار به یاد پیران و نیاکان ماست که بر اساس عدالت و انصاف زندگی کردند.
هوش مصنوعی: خسرو پرویز می‌تواند از دانای رومی بپرسد که آیا این بلای نازل شده بر او مانند زاغی است که از بالا (از بام) آمده یا این که واقعاً از طبع زشت و بد (ز زاغ) ناشی شده است.
هوش مصنوعی: هر کسی که در میدان جنگ پیروز شود، دیگر نیازی به کمک آفریننده ندارد و به خود اتکا می‌کند.
هوش مصنوعی: نیاکان ما افراد برجسته و معروفی بودند که در دنیا به خوشبختی و خوشحالی زندگی می‌کردند.
هوش مصنوعی: هیچ‌کس از دیگران از سرکشی و تندخویی و نادانی چیزی نمی‌فهمید و نمی‌آموخت.
هوش مصنوعی: این سخنان ارزش و بهایی ندارند، زیرا در مقابل خطر و تهدید بزرگ مانند اژدهایی که در انتظار است، بی‌ثمرند.
هوش مصنوعی: به یکی از کسانی که به قیصر (امپراتور روم) نزدیک است، بگو سلام مرا برساند و بگو که گفتارش بی‌پایه و بی‌اساس است.
هوش مصنوعی: بزرگان نمی‌توانند به عقل و فهم خود به پایان و سرانجام خوبی و بدی برسند؛ زیرا همه چیز در گذر است و در نهایت شرایط تغییر می‌کند.
هوش مصنوعی: از این به بعد نه آرامش می‌طلبم و نه خواب می‌بینم، مگر اینکه از میان مشکلات و ناملایمات به سوی روشنی و خوشبختی بروم.
هوش مصنوعی: اگر نتوانیم رومی‌ها را برای کمک پیدا کنیم، نزد خاقان (امپراتور) کسی را به عنوان پیامبر فرستاده و از او یاری می‌طلبیم.
هوش مصنوعی: هرچه گفتن، همه در تعجب ماندند که چگونه آب زلال از دل چشمهٔ تیره و کدر شده است.
هوش مصنوعی: فرستادگان من که بازگردند، در این شهر (شارستان) تا زمانی طولانی نمی‌مانم.
هوش مصنوعی: خسرو پرویز به ایرانیان می‌گوید که باید فرمان و دستوری بدهند و دل‌هایشان را از این حرف‌ها نرنجانند.
هوش مصنوعی: خداوند پیروزی، کمک‌کننده و پشتیبان ماست و جوانمردی و رفتار انسانی ما، اعتبار و کارنامه ما را درست می‌کند.
هوش مصنوعی: او از این سخن در دل خود ناراحت و تحقیر شده، نامه‌ای را به دست شخصی به نام تخوار فرستاد.
هوش مصنوعی: در اینجا قیصر به‌نوعی طرح یا برنامه‌ای تهیه کرد که شامل همه‌چیز، چه خوب و چه بد، بود.
هوش مصنوعی: سوار (فرستاده‌ای) از نزد خسرو پرویز به سوی قیصر (رومی) آمد تا پیام او را برساند.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.