چنین گفت پس شاه گردن فراز
کزین هرچه گفتید دارید راز
بخواند آن زمان زال را شهریار
کزو خواست کردن سخن خواستار
بدان تا بپرسند ازو چند چیز
نهفته سخنهای دیرینه نیز
نشستند بیدار دل بخردان
همان زال با نامور موبدان
بپرسید مر زال را موبدی
ازین تیزهش راهبین بخردی
که از ده و دو تای سرو سهی
که رُستهست شاداب با فرهی
ازآن برزده هر یکی شاخ سی
نگردد کم و بیش در پارسی
دگر موبدی گفت کای سرفراز
دو اسپ گرانمایه و تیزتاز
یکی زان به کردار دریای قار
یکی چون بلور سپید آبدار
بجنبید و هر دو شتابندهاند
همان یکدیگر را نیابندهاند
سهدیگر چنین گفت کان سی سوار
کجا بگذرانند بر شهریار
یکی کم شود باز چون بشمری
همان سی بود باز چون بنگری
چهارم چنین گفت کان مرغزار
که بینی پر از سبزه و جویبار
یکی مرد با تیز داسی بزرگ
سوی مرغزار اندر آید سترگ
همی بدرود آن گیا خشک و تر
نه بردارد او هیچ ازآن کار سر
دگر گفت کان برکشیده دو سرو
ز دریای با موج برسان غرو
یکی مرغ دارد بریشان کنام
نشیمش به شام آن بود این به بام
ازین چون بپرد شود برگ خشک
برآن بر نشیند دهد بوی مشک
ازآن دو همیشه یکی آبدار
یکی پژمریده شده سوگوار
بپرسید دیگر که بر کوهسار
یکی شارستان یافتم استوار
خرامند مردم ازان شارستان
گرفته به هامون یکی خارستان
بناها کشیدند سر تا به ماه
پرستنده گشتند و هم پیشگاه
وزآن شارستانشان به دل نگذرد
کس از یاد کردن سخن نشمرد
یکی بومهین خیزد از ناگهان
بر و بومشان پاک گردد نهان
بدان شارستانشان نیاز آورد
هم اندیشگان دراز آورد
به پرده درست این سخنها بجوی
به پیش ردان آشکارا بگوی
گر این رازها آشکارا کنی
ز خاک سیه مشک سارا کنی



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
زال
هوش مصنوعی: شاه منوچهر زال را به دربار میخواند تا پاسخگوی معماهایی باشد که موبدان برای سنجش خرد او مطرح کردهاند. اولین معما درباره درختی با دوازده شاخه بود که هیچگاه کم و زیاد نمیشود. سپس درباره دو اسبی پرسیده میشود که هریک یکی به دریای افسونگر و دیگری به بلور سپید شباهت دارند. موبدی دیگر به سؤال در مورد سی سوار میپردازد که یکی از آنها ناپدید میشود و در نهایت معماهایی درباره مرغزار و درختان میپرسد، جایی که یکی سبز و شاداب و دیگری پژمرده است. زال با حکمت و دانش خود به این معماها پاسخ میدهد و میگوید که این رازها باید به درستی تفسیر شوند و در انتها بر قدرت تفکر و استدلال تأکید میکند.
هوش مصنوعی: پس شاه گردنفراز (منوچهر) گفت: هرچه را که گفتید، از آن راز و دانایی برمیآید.
آن زمان منوچهر شاه زال را صدا زد و از او خواست سخن بگویند.
برای اینکه از زال چند چیز بپرسند از جمله حرف های مربوط به گذشته.
هوش مصنوعی: بیداران دل و خردمندان بزرگ، به همراه زال و موبدان مشهور، نشسته بودند.
هوش مصنوعی: موبدی از زال پرسید که آیا میتواند با هوش و ذکاوت خود، به این معما پاسخ دهد.
هوش مصنوعی: از میان دوازده سرو بلند و زیبایی که رشد کرده و شاداب و بارور هستند، سه سرو بهترین و سرزندهترند.
هوش مصنوعی: هیچ یک از آن درختان که دارای شاخ و برگ هستند، در زبان پارسی کمتر یا بیشتر نمیشود.
هوش مصنوعی: موبدی دیگر به منوچهر، که شخصیتی بزرگ و سرفراز است، گفت که دو اسب با ارزش و تیزتاز وجود دارد.
هوش مصنوعی: یکی از آن دو، مانند دریا که پر از انبوهی و عمق است، و دیگری مانند بلوری سفید و درخشان و پر آب میباشد.
هوش مصنوعی: هر دو به سرعت حرکت کردند و به جلو رفتند، اما نتوانستند یکدیگر را پیدا کنند.
هوش مصنوعی: سه سوار دیگر به هم دیگر گفتند که این سی سوار (که اشاره به تعداد سواران دارد) را چطور میتوانیم به نزد شهریار (منوچهر) برسانیم.
هوش مصنوعی: با شمارش، یکی از سواران کم میشود و وقتی دوباره آنها را نگاه کنی، همان سی سوار به نظر میرسند.
هوش مصنوعی: موبد در این بیت میگوید: در این مرغزار، تو با چشم خودت میبینی که چمنها پر از سبزه و جریان آب هستند.
هوش مصنوعی: مردی با داسی بزرگ و تیز به سوی مرغزار میرود.
هوش مصنوعی: او (مرد با داس) با تردید و احتیاط به درختان و گیاهان خشک و تر خداحافظی میکند و هیچیک از آنها را نادیده نمیگیرد و از آنها چیزی را نمیرباید.
هوش مصنوعی: سپس گفت که آن دو سرو (درختان سر به فلک کشیده) که برآمدهاند، از دریای پرموج به ساحل آورده شدهاند.
هوش مصنوعی: یک پرنده دارد که در جای خوبی نشسته و آنجا را در شب به خواب میرود، و اینجا به معنی آن است که در بام (سقف) این مکان نیز نشسته است.
هوش مصنوعی: اگر برگ خشک از درخت بیفتد و بر روی آن (برگ سبز) بنشیند، بوی خوش مشک (عطر دلپذیری) را منتشر میکند.
هوش مصنوعی: از این دو (دو حالت) همیشه یکی در حال جاری و زندگیبخش است و دیگری پژمرده و غمگین شده است.
هوش مصنوعی: او (منوچهر) پرسید که آیا بر کوهها سرزمینی (شهر) یافتهاید که به صورت استوار و محکم باشد؟
هوش مصنوعی: مردم از آن شهر زیبا و آباد (شارستان) به آرامی میروند و در کنار هامون (دریاچه یا حوضهای در منطقه) به جایی که پر از خاردانههاست (خارستان) میرسند.
هوش مصنوعی: مردم در شهری که در آن هستند، بناهای بلندی ساختند که تا ماه بالا رفته است و برای پرستش خدای خود به پیشگاه او رفتهاند.
هوش مصنوعی: در آن شارستان (شهر) هیچکس از یاد و ذکر کردن دربارهٔ آن جا نمیگذرد و آن را کمشمار نمیشمارد.
هوش مصنوعی: یک بومهین (پرندهای شبیه به جغد) به طور ناگهانی از مکانی خارج میشود و در این حال آن قبیله (بومشان) به طور کامل پنهان و محو میشود.
هوش مصنوعی: بدانید که در آن شهر بزرگ، نیاز به همفکری و مشورت با اندیشمندان و دانایان احساس میشود.
هوش مصنوعی: سخنهای اینجا را به دقت و بهدرستی بررسی کن و آنها را به روشنی و بیپرده به افراد دانا و آگاه بگو.
هوش مصنوعی: اگر این رازها را فاش کنی، مانند این میشوی که از خاک سیاه، مشک خوشبو درست کردهای.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.