بخش ۴۱ - گذر اسکندر از کوه خارا به دریای ژرف، دیدار گوشبستر و آمدن مردم شارستان با پیشکش
سکندر سپه را به بابل کشید
ز گرد سپه شد هوا ناپدید
همی راند یک ماه خود با سپاه
ندیدند زیشان کس آرامگاه
بدینگونه تا سوی کوهی رسید
ز دیدار دیده سرش ناپدید
به سر بر یکی ابر تاریک بود
به کیوان تو گفتی که نزدیک بود
به جایی بروبر ندیدند راه
فروماند از راه شاه و سپاه
گذشتند بر کوه خارا به رنج
وزو خیره شد مرد باریک سنج
ز رفتن چو گشتند یکسر ستوه
یکی ژرف دریا بد آن روی کوه
پدید آمد و شاد شد زان سپاه
که دریا و هامون بدیدند راه
سوی ژرف دریا همی راندند
جهانآفرین را همی خواندند
دد و دام بد هر سوی بیشمار
سپه را نبد خوردنی جز شکار
پدید آمد از دور مردی سترگ
پر از موی با گوشهای بزرگ
تنش زیر موی اندرون همچو نیل
دو گوشش به کردار دو گوش پیل
چو دیدند گردنکشان زان نشان
ببردند پیش سکندر کشان
سکندر نگه کرد زو خیره ماند
بروبر همی نام یزدان بخواند
چه مردی بدو گفت نام تو چیست
ز دریا چه یابی و کام تو چیست
بدو گفت شاها مرا باب و مام
همان گوش بستر نهادند نام
بپرسید کان چیست بمیان آب
کزان سوی می برزند آفتاب
ازان پس چنین گفت کای شهریار
همیشه بدی در جهان نامدار
یکی شارستانست این چون بهشت
که گویی نه از خاک دارد سرشت
نبینی بدواندر ایوان و خان
مگر پوشش از ماهی و استخوان
بر ایوانها چهر افراسیاب
نگاریده روشنتر از آفتاب
همان چهر کیخسرو جنگجوی
بزرگی و مردی و فرهنگ اوی
بران استخوان بر نگاریده پاک
نبینی به شهر اندرون گرد و خاک
ز ماهی بود مردمان را خورش
ندارند چیزی جزین پرورش
چو فرمان دهد نامبردار شاه
روم من بران شارستان بیسپاه
سکندر بدان گوش ور گفت رو
بیاور کسی تا چه بینیم نو
بشد گوش بستر هم اندر زمان
ازان شارستان برد مردم دمان
گذشتند بر آب هفتاد مرد
خرد یافته مردم سالخورد
همه جامههاشان ز خز و حریر
ازو چند برنا بد و چند پیر
ازو هرک پیری بد و نام داشت
پر از در زرین یکی جام داشت
کسی کو جوان بود تاجی به دست
بر قیصر آمد سرافگنده پست
برفتند و بردند پیشش نماز
بگفتند با او زمانی دراز
ببود آن شب و گاه بانگ خروس
ز درگاه برخاست آوای کوس
وزان جایگه سوی بابل کشید
زمین گشت از لشکرش ناپدید



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
قیصر گوش بستر افراسیاب (اشاره) کیخسرو (اشاره) اسکندر
هوش مصنوعی: اسکندر در راه بابل پس از یک ماه راهپیمایی از کوهی بسیار بلند و دشوار میگذرد و به دریایی ژرف میرسد. در آنجا مردی پرمو با گوشهایی چون گوش فیل به نام گوشبستر را نزد او میآورند و او از شهری بهشتمانند در میان آب خبر میدهد که خانههایش از استخوان ماهی است و چهرهٔ افراسیاب و کیخسرو بر دیوارهایش نقش شده است. به فرمان اسکندر، گوشبستر هفتاد مرد خردمند از آن شهر را با جامهای پر از مروارید و تاجها به پیشکش میآورد و اسکندر پس از یک شب ماندن، دوباره رهسپار بابل میشود.
هوش مصنوعی: اسکندر لشکرش را به سوی بابل برد و از گرد و غبار سپاه، آسمان دیده نمیشد.
هوش مصنوعی: اسکندر یک ماه پیوسته با لشکر راه پیمود و هیچکس از آنان جای آسودن و ماندن نیافت.
هوش مصنوعی: به همین شیوه رفتند تا به کوهی رسیدند که از بس بلند بود، چشم قلهٔ آن را نمیدید.
هوش مصنوعی: بر سر آن کوه ابری تیره بود و گویی قلهاش به سیارهٔ کیوان نزدیک شده بود.
هوش مصنوعی: هیچجا بر آن کوه راهی ندیدند و شاه و لشکر از رفتن درماندند.
هوش مصنوعی: با سختی بسیار از آن کوه سنگی گذشتند و حتی مردان دقیق و خردمند از دشواری آن حیران شدند.
هوش مصنوعی: هنگامی که همه از راه رفتن خسته و درمانده شدند، در آن سوی کوه دریایی ژرف بود.
هوش مصنوعی: آن دریا پدیدار شد و سپاه شاد شد، زیرا دریا و دشت هموار را دیدند و راه گشوده شد.
هوش مصنوعی: به سوی آن دریای ژرف پیش رفتند و آفرینندهٔ جهان را یاد و ستایش میکردند.
هوش مصنوعی: در هر سو جانوران وحشی و چرنده بیشمار بودند و لشکر خوراکی جز شکار نداشت.
هوش مصنوعی: از دور مردی تنومند پیدا شد که تنش پر از مو بود و گوشهایی بزرگ داشت.
هوش مصنوعی: تنش زیر موها به رنگ نیلی و تیره بود و دو گوشش مانند گوشهای فیل بزرگ بود.
هوش مصنوعی: پهلوانان سپاه چون او را با آن نشانهها دیدند، او را کشانکشان نزد اسکندر بردند.
هوش مصنوعی: اسکندر به او نگاه کرد و شگفتزده ماند و نام خداوند را بر او خواند.
هوش مصنوعی: اسکندر به او گفت: چه کسی هستی و نامت چیست؟ از دریا چه به دست میآوری و خواستهات چیست؟
هوش مصنوعی: آن مرد گفت: ای شاه، پدر و مادرم نام مرا «گوشبستر» گذاشتهاند.
هوش مصنوعی: اسکندر پرسید: آن چیست که در میان آب پیداست و از آن سو خورشید سر برمیزند و میدرخشد؟
هوش مصنوعی: گوشبستر سپس گفت: ای شهریار، همیشه در جهان نامدار باشی.
هوش مصنوعی: آنجا شهری است مانند بهشت، چنان که گویی سرشتش از خاک نیست.
هوش مصنوعی: در آن شهر کاخ و خانهای نمیبینی مگر آن که پوشش و ساختش از ماهی و استخوان ماهی است.
هوش مصنوعی: بر دیوار کاخها چهرهٔ افراسیاب نقش شده است، درخشانتر از خورشید.
هوش مصنوعی: همچنین چهرهٔ کیخسرو جنگاور با بزرگی و دلاوری و دانش او نقش شده است.
هوش مصنوعی: این نقشها پاکیزه بر آن استخوانها کشیده شده و در آن شهر هیچ گرد و خاکی نمیبینی.
هوش مصنوعی: خوراک مردم آنجا ماهی است و جز این چیزی برای زندگی و پرورش ندارند.
هوش مصنوعی: اگر شاه نامدار فرمان دهد، من بیلشکر به آن شهر میروم.
هوش مصنوعی: اسکندر به آن مرد گوشدار گفت: برو و کسی از آنجا بیاور تا چیز تازهای ببینیم.
هوش مصنوعی: گوشبستر همان دم رفت و مردمی از آن شهر را شتابان با خود آورد.
هوش مصنوعی: هفتاد مرد خردمند و سالخورده از آب گذشتند و آمدند.
هوش مصنوعی: جامههای همهٔ آنان از خز و ابریشم بود و در میانشان چند جوان و چند پیر بودند.
هوش مصنوعی: هر کدام از آنان که پیر و صاحبنام بود، جامی زرین پر از مروارید در دست داشت.
هوش مصنوعی: و هر کدام که جوان بود تاجی در دست داشت و با سر فروافکنده و فروتنی نزد قیصر، یعنی اسکندر، آمد.
هوش مصنوعی: آنان پیش رفتند و در برابر اسکندر تعظیم کردند و زمانی دراز با او سخن گفتند.
هوش مصنوعی: اسکندر آن شب را در آنجا ماند و هنگام بانگ خروس، صدای کوس از درگاه او برخاست و فرمان حرکت داده شد.
هوش مصنوعی: از آنجا لشکر را به سوی بابل برد و زمین از انبوهی سپاهش دیده نمیشد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.