بخش ۱۰ - دیدار نه فرزانهٔ اسکندر از دختر کید، وصف اندام‌ها و شگفتی شاه از خرم‌بهشت
گزین کرد زان رومیان مرد چند
خردمند و بادانش و بی‌گزند
یکی نامه بنوشت پس شهریار
پر از پوزش و رنگ و بوی و نگار
که نه نامور ز استواران خویش
ازین پرهنر نامداران خویش
خردمند و بادانش و شرم و رای
جهانجوی و پردانش و رهنمای
فرستادم اینک به نزدیک تو
نه پیچند با رای باریک تو
تو این چیزها را بدیشان نمای
همانا بباشد همانجا به جای
چو من نامه یابم ز پیران خویش
جهاندیده و رازداران خویش
که بگذشت بر چشم ما چار چیز
که کس را به گیتی نبودست نیز
نویسم یکی نامهٔ دلپسند
که کیدست تا باشد او شاه هند
خردمند نه مرد رومی برفت
ز پیش سکندر سوی کید تفت
چو سالار هند آن سران را بدید
فراوان بپرسید و پاسخ شنید
چنانچون ببایست بنواختشان
یکی جای شایسته بنشاختشان
دگر روز چون آسمان گشت زرد
برآهیخت خورشید تیغ نبرد
بیاراست آن دختر شاه را
نباید خود آراستن ماه را
به خانه درون تخت زرین نهاد
به گرد اندر آرایش چین نهاد
نشست از بر تخت خورشید چهر
ز ناهید تابنده‌تر بر سپهر
برفتند بیدار نه مرد پیر
زبان چرب و گوینده و یادگیر
فرستادشان شاه سوی عروس
بر آواز اسکندر فیلقوس
بدیدند پیران رخ دخت شاه
درفشان ازو یاره و تخت و گاه
فرو ماندند اندرو خیره خیر
ز دیدار او سست شد پای پیر
خردمند نه پیر مانده به جای
زبانها پر از آفرین خدای
نه جای گذر دید ازیشان یکی
نه زو چشم برداشتند اندکی
چو فرزانگان دیرتر ماندند
کس آمد بر شاهشان خواندند
چنین گفت با رومیان شهریار
که چندین چرا بودتان روزگار
همو آدمی بودکان چهره داشت
به خوبی ز هر اختری بهره داشت
بدو گفت رومی که ای شهریار
در ایوان چنو کس نبیند نگار
کنون هر یکی از یک اندام ماه
فرستیم یک نامه نزدیک شاه
نشستند پس فیلسوفان بهم
گرفتند قرطاس و قیر و قلم
نوشتند هر موبدی ز آنک دید
که قرطاس ز انقاس شد ناپدید
ز نزدیک ایشان سواری برفت
به نزد سکندر به میلاد تفت
چو شاه جهان نامه‌هاشان بخواند
ز گفتارشان در شگفتی بماند
به نامه هر اندام را زو یکی
صفت کرده بودند لیک اندکی
بدیشان جهاندار پاسخ نوشت
که بخ‌بخ که دیدم خرم بهشت
کنون بازگردید با چار چیز
برین بر فزونی مجویید نیز
چو منشور و عهد من او را دهید
شما با فغستان بنه برنهید
نیازارد او را کسی زین سپس
ازو در جهان یافتم داد و بس
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
اسکندر کید
هوش مصنوعی: اسکندر بعد از گزینش مردان خردمند و با دانش از رومیان، نامه‌ای به پادشاه هند می‌نویسد و آنها را به نزد خود می‌طلبد. این مردان با شگفتی دختر پادشاه هند را می‌بینند که زیبایی‌اش آنها را مسحور می‌کند. سپس، اسکندر دستور می‌دهد تا از پادشاه هند دربارهٔ دخترش نامه‌ای بنویسند و فرستاده شود. پس از دریافت نامه، اسکندر از زیبایی و شکوه دختر هند شگفت‌زده می‌شود و او را به عنوان نیازی بی‌نظیر در جهان می‌داند. اسکندر می‌گوید که هیچ کس نباید به او آزار برساند و با دیگران به دوستی رفتار کند.
هوش مصنوعی: از میان رومی‌ها، چند مرد عاقل و دانشمند و بی‌خطر را انتخاب کرد.
هوش مصنوعی: شاه پس از انتخاب مردان دانا از میان رومیان، نامه‌ای نوشت پر از عذرخواهی و با ظاهری زیبا و خوشبو.
هوش مصنوعی: او که به نامورترین و استوارترین افراد خویش، یعنی افرادی با هنر و فضیلت، افتخار می‌کند، از این نام‌آوران خود سخن می‌گوید.
هوش مصنوعی: خردمند و با دانش، با شرم و فکر، جستجوگر جهان و دارای هوش و دانایی و مشاور.
هوش مصنوعی: من این را به نزد تو فرستادم تا به عقلم سخت فکر نکنند و با تدبیر و دقت تو به نتیجه برسانند.
هوش مصنوعی: تو باید این مسائل را به آنها نشان دهی، زیرا واقعاً همانجا باید باشد.
هوش مصنوعی: وقتی من نامه‌ای از پیشینیان خود که افراد با تجربه و رازدار هستند دریافت کنم،
هوش مصنوعی: او در این بیت می‌گوید که چهار چیز بر چشم ما گذشت که هیچ‌کس در جهان مشابه آنها را نداشته است.
هوش مصنوعی: من نامه‌ای خوشایند می‌نویسم که مناسب برای کید (شاه هند) باشد.
هوش مصنوعی: خردمند، که مرد رومی بود، از پیش اسکندر دور شد و به سمت کید تفت رفت.
هوش مصنوعی: اسکندر، سالار هند، وقتی سران را دید، سوالات زیادی از آنها کرد و به پاسخ‌هایشان گوش داد.
هوش مصنوعی: اسکندر به همان گونه که شایسته بود، آنها را احترام گذاشت و در مکانی مناسب برایشان نشاند.
هوش مصنوعی: روز بعد، آسمان زرد و رنگین شد و خورشید همچون شمشیری درخشان، در موقعیتی ظاهراً جنگی به نظر می‌رسید.
هوش مصنوعی: اسکندر به زیبایی دختر کید اشاره می‌کند و می‌گوید که این دختر به قدری زیباست که نیازی به آراستن ندارد، مانند ماه که خود به خود زیباست و نیازی به زیبایی بیشتر ندارد.
هوش مصنوعی: در خانه‌ای که درون آن تخت طلایی گذاشته شده، دور تا دور آن را با چینی زیبا و دوست‌داشتنی آراسته‌اند.
هوش مصنوعی: اسکندر از تختی که به شکل خورشید است، برمی‌خیزد و چهره‌اش از ناهید (سیاره زهره) که بسیار درخشان‌تر است، در آسمان می‌درخشد.
هوش مصنوعی: مردان باتجربه و دانا به سمت عروس رفتند. آنها کسانی هستند که توانایی سخن گفتن خوب و یادگیری مطالب را دارند.
هوش مصنوعی: شاه، مردان را به سوی عروس فرستاد تا خبر به اسکندر فیلقوس (دوست و همراه اسکندر) را برسانند.
هوش مصنوعی: پیران، زیبایی چهرهٔ دختر شاه را مشاهده کردند که درخشان و با شکوه بود و از او هم یار و هم تخت و مقامش را می‌دیدند.
هوش مصنوعی: پیران به خاطر دیدن زیبایی آن دختر حیرت‌زده شدند و به قدری شگفت‌زده شدند که پاهایشان سست و ناتوان شد.
هوش مصنوعی: نه تنها پیران، بلکه خردمندان هم در برابر زیبایی او سخن را از دست داده‌اند و فقط زبانها از ستایش خدا پر شده است.
هوش مصنوعی: آنها به حدی زیبا و دلپذیر بودند که کسی نمی‌توانست از آنها بگذرد و یا حتی یک لحظه چشم از آنها بردارد.
هوش مصنوعی: چون حکیمان و افراد دانا دیرتر به آنجا رسیدند، کسی پیش اسکندر آمد و آنها را به حضور شاه دعوت کرد.
هوش مصنوعی: اسکندر، شاه رومیان، از آنها می‌پرسد که چرا اینقدر طولانی شده است که روزگار به این شکل برای آنها ادامه دارد.
هوش مصنوعی: او (دختر کید) انسانی بود با چهره‌ای زیبا که از هر ستاره‌ای (یا هر چیز خوب و ارزشمند) بهره‌مند بود.
هوش مصنوعی: رومی به شاه (اسکندر) گفت: در این ایوان، هیچ کس معشوقه‌ای مانند تو نمی‌بیند.
هوش مصنوعی: اکنون هر کدام از ما یک نامه دربارهٔ زیبایی اندام دختر کید به سوی شاه می‌فرستیم.
هوش مصنوعی: فیلسوفان گرد هم آمدند و برای نوشتن، کاغذ، قیر و قلم را آماده کردند.
هوش مصنوعی: هر کدام از موبدها (مردان دینی) نوشتند که وقتی دیدند آن نوشته‌ها روی کاغذ ناپدید شد، چه حسی به آنها دست داد.
هوش مصنوعی: سوارکاری از نزدیک دختر کید به سمت اسکندر رفت تا او را ببیند و به دلیل نیت خوبی که داشت، برای این کار آماده شده بود.
هوش مصنوعی: هنگامی که شاه جهان (اسکندر) نامه‌های آنان را خواند، از گفتارشان به شدت شگفت‌زده شد.
هوش مصنوعی: در نامه هر یک از اندام‌های دختر کید، وصفی نوشته بودند، اما این توصیف‌ها کمی ناقص بود.
هوش مصنوعی: اسکندر به فرزانه‌های خود پاسخ نوشت که خوشا به حال شما، چون خرم بهشت را دیدم.
هوش مصنوعی: حالا برگردید و با چهار چیز برگردید، دیگر به دنبال افزایش و بیشتر کردن آنچه دارید نباشید.
هوش مصنوعی: به او (دختر کید) منشور و عهد من را بدهید و او را به فغستان (سرزمین فغستان) بفرستید.
هوش مصنوعی: از این پس هیچ کسی او را آزار نخواهد داد، چرا که در این جهان به من و به او انصاف و حق داده شده است.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.