بخش ۴۵ - شکایت درویشان از بیرامشی، آوردن لوریان از شنگل و آغاز آوارگی و دزدی آنان
ازان پس به هرسو یکی نامه کرد
به جایی که درویش بد جامه کرد
بپرسید هرجا که بیرنج کیست
به هرجای درویش و بیگنج کیست
ز کار جهان یکسر آگه کنید
دلم را سوی روشنی ره کنید
بیامدش پاسخ ز هر کشوری
ز هر نامداری و هر مهتری
که آباد بینیم روی زمین
به هرجای پیوسته شد آفرین
مگر مرد درویش کز شهریار
بنالد همی از بد روزگار
که چون می گسارد توانگر همی
به سر بر ز گل دارد افسر همی
به آواز رامشگران می خورند
چو ما مردمان را به کس نشمرند
تهی دست بیرود و گل می خورد
توانگر همانا ندارد خرد
بخندید زان نامه بیدار شاه
هیونی برافگند پویان به راه
به نزدیک شنگل فرستاد کس
چنین گفت کای شاه فریادرس
ازان لوریان برگزین ده هزار
نر و ماده بر زخم بربط سوار
به ایران فرستش که رامشگری
کند پیش هر کهتری بهتری
چو برخواند آن نامه شنگل تمام
گزین کرد زان لوریان به نام
به ایران فرستاد نزدیک شاه
چنان کان بود در خور نیکخواه
چو لوری بیامد به درگاه شاه
بفرمود تا برگشادند راه
به هریک یکی گاو داد و خری
ز لوری همی ساخت برزیگری
همان نیز خروار گندم هزار
بدیشان سپرد آنک بد پایدار
بدان تا بورزد به گاو و به خر
ز گندم کند تخم و آرد به بر
کند پیش درویش رامشگری
چو آزادگان را کند کهتری
بشد لوری و گاو و گندم بخورد
بیامد سر سال رخساره زرد
بدو گفت شاه این نه کار تو بود
پراگندن تخم و کشت و درود
خری ماند اکنون بنه برنهید
بسازید رود و بریشم دهید
کنون لوری از پاک گفتار اوی
همی گردد اندر جهان چارهجوی
سگ و کبک بفزود بر گفت شاه
شب و روز پویان به دزدی به راه



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این بخش از سرگذشت بهرام گور، درویشان از نابرابری و بیعدالتی شکایت میکنند و به دنبال راه حلی هستند. شاه به همه جا نامه میفرستد تا از حال درویشان و ثروتمندان آگاه شود و متوجه میشود که درویشها به دلیل فقر و بدبختی به تنگنا افتادهاند. بهرام تصمیم میگیرد تا ۱۰ هزار لوریان را به ایران بفرستد تا به رامشگری بپردازند و به درویشها کمک کنند. لوریان با گاو و گندم به درگاه او میآیند و تصمیم بر این میگیرد که به درویشها یاری رسانند. با این حال، شاه متوجه میشود که معضلات همچنان پابرجا هستند و دزدی و مشکلات در جامعه ادامه دارد.
هوش مصنوعی: پس از این، نامهای به هر جا فرستادند جایی که درویش در لباس پاره و کهنه بود.
هوش مصنوعی: هرکجا که کسی بیدرد و رنج زندگی میکند، بپرسید که آن شخص در کجا است و در کجا میتوان درویشی را پیدا کرد که چیزی از دارایی نداشته باشد.
هوش مصنوعی: از کارهای دنیا بهطور کامل آگاه شوید و دل مرا به سوی روشنایی هدایت کنید.
هوش مصنوعی: پاسخها از هر سرزمینی و از هر شخصیت مشهور و بزرگی به او رسید.
هوش مصنوعی: باید ببینیم که آیا در هر جای زمین آبادانی وجود دارد یا خیر، زیرا اگر زمین آباد باشد، به خاطر آن نعمت و زیبایی، شایسته ستایش و آفرین است.
هوش مصنوعی: آیا ممکن است مردی درویش از شهریار شکایت کند و از بدیهای روزگار گله کند؟
هوش مصنوعی: چون ثروتمند به مینوشی مشغول میشود، به آرامی تاجی از گل بر سر میگذارد و به این حالت افتخار میکند.
هوش مصنوعی: مردم با نغمهخوانی رامشگران مینوشند و دیگران را، مانند ما، به حساب نمیآورند.
هوش مصنوعی: انسانی که هیچ چیز ندارد و در فقر به سر میبرد، مثل انسانهای ثروتمند نیز فرقی نمیکند زیرا او نشانهٔ عقل و دانایی ندارد.
هوش مصنوعی: شاه بیدار از شنیدن این نامه خندید و سپس مردان جنگجو را به راه انداخت.
هوش مصنوعی: به نزد شهریاری در شنگل پیام فرستاد و این جمله را گفت: ای پادشاه که فریادرس و یاریدهنده هستی.
هوش مصنوعی: از میان لوریان، ده هزار اسب نر و ماده را انتخاب کن تا بر روی زخم بربط (نوعی ساز) سوار شوند.
هوش مصنوعی: به ایران کسی را بفرست تا برای هر کسی که در مقام بالاتری است، شادی و سرور ایجاد کند.
هوش مصنوعی: وقتی شنگل آن نامه را خواند، تمام لوریان را به نام انتخاب کرد.
هوش مصنوعی: بهرام گور نامهای را نزد شاه ایران فرستاد که محتوی آن شایسته و مناسب کسانی است که به خیر و نیکوئی فکر میکنند.
هوش مصنوعی: وقتی لوری (مردی از قوم لوری) به درگاه شاه رسید، شاه دستور داد که راه را برای او باز کنند.
هوش مصنوعی: به هر یک از لوریها یک گاو و یک الاغ داد و از لوریها بیکار و بیپناه، کشاورزی و زراعت ایجاد کرد.
هوش مصنوعی: بهرام گور هزار خروار گندم به آن درویشان سپرد تا آنان در زندگی خود پایدار و ماندگار شوند.
هوش مصنوعی: بدانید که گندم را به گاو و خر میدهند تا به وسیله آن، تخم (بذر) و آرد (آرد گندم) به دست آورند و به بر (محل) منتقل کنند.
هوش مصنوعی: درویش در حضور مخاطبانش، شادی و سرور را به نمایش میگذارد و همچنین به آنها یادآوری میکند که چطور باید در مقابل قدرتمندان و ستمگران احساس حقارت کنند.
هوش مصنوعی: گله و گاو و گندم را خورد و نزدیک سال نو آمد و چهرهاش زرد شد.
هوش مصنوعی: شاه به او گفت: این کار تو نبود که آشفتهگی را پراکنده و کشت و تلاش برای زندگی را متوقف کردی.
هوش مصنوعی: اکنون مانند الاغِ بارکش (خر) ماندهاید که بارها را به دوش دارد و باید با تلاش و زحمت (بنه برنهید) از خود عبور دهید. باید با همت و تلاش، مشکلات را پشت سر بگذارید و به راهی درست (رود) بروید و در این مسیر، از زیبایی و نعمتهای زندگی بهرهمند شوید (بریشم دهید).
هوش مصنوعی: اکنون لوریان، که از گفتار نیک و پاک او سود میبرند، در جهان در جستجوی چاره و راه حل مشکلات خود هستند.
هوش مصنوعی: سگ و کبک، بهعنوان شکارچیان و جانوران دیگر، به تعدادشان افزوده شد و بهوسیلهٔ شب و روز، از راهها به دزدی مشغولاند.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.