هلاک همچو منی خشم و کین نمیخواهد
چنین شکار ضعیفی کمین نمیخواهد
ز یک اشارة ابرو به مدّعای توام
هلاکم این همه چین حبین نمیخواهد
تراست حسن به کام و مراست عشق تمام
که گفته است که آن تو این نمیخواهد!
اسیر دام هوس باد آن گرانجانی
که تیر ناز ترا دلنشین نمیخواهد
هوای زلف و رخ تست بر سر فیّاض
که رام کفر نگردید و دین نمیخواهد



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل از حالتی عاشقانه و همچنین یأس خود میگوید. او به ضعف و آسیبپذیری خود در برابر معشوق اشاره میکند و تأکید دارد که خشم و کینه تنها بر او تأثیر نمیگذارد. عشق و زیبایی معشوق او را به رغم آسیبپذیری، به سمت خود جذب میکند و او را از مسیر حقیقت دور نمیکند. همچنین شاعر از دشواریهای عشق و زیبایی معشوق یاد میکند که او را گرفتار کرده، اما در عین حال اشاره میکند که زیبایی معشوق چنان قوی است که هرگز به سادگی قابل دسترسی نیست.
هوش مصنوعی: کسی مثل من که در این وضعیت ضعیف و آسیبپذیر است، به خاطر خشم یا کینه نیاز به تلاش و کمین ندارد تا نابود شود.
هوش مصنوعی: از یک اشاره ابرویت، برای نشان دادن عشق و علاقهات، جانم را به خطر انداختهام. این همه محبت و جلوههای عاشقانه دیگر لازم نیست.
هوش مصنوعی: حسن تو برای من لذتبخش است و عشق من به تو کامل است. کسی نمیتواند بگوید که تو این را نمیخواهی!
هوش مصنوعی: کسی که به دام آرزوها گرفتار شده، نمیتواند به زیبایی و ظرافت محبت تو توجه کند.
هوش مصنوعی: هوای زیباییهای چهره و موی تو بر سر انسانی است که خوشذاتی دارد، اما به وسوسه کفر نیفتاده و به دنبال دین و باورهای مذهبی نیست.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.