سخن آهسته تر گو دلبر این جاست
بت حوراوش مه پیکر این جاست
نگر! قد و جمال یار فایز
گل این جا سرو این جا عبهر این جاست
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر |
|
|
اعلانهای کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
سخن آهسته تر گو دلبر این جاست
بت حوراوش مه پیکر این جاست
نگر! قد و جمال یار فایز
گل این جا سرو این جا عبهر این جاست



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این دوبیتی، شاعر همسخن خود را از بلند سخن گفتن بازمیدارد، چون معشوقِ حوریوش و ماهپیکر حاضر است. سپس او را به تماشای قد و رخسار یار فرا میخواند و میگوید گل و سرو و نرگس، یعنی همهٔ زیباییهای باغ، در وجود همین یار گرد آمده است.
هوش مصنوعی: آهستهتر سخن بگو، چون معشوق همینجا حاضر است؛ آن زیبارویِ حوریمانند که اندامی چون ماه دارد اینجاست.
هوش مصنوعی: شاعر به خود، فایز، یا به شنونده میگوید: قد و چهرهٔ یار فایز را ببین. گل و سرو و نرگس همه در وجود او جمع است؛ چهرهاش چون گل، قامتش چون سرو و چشمش چون نرگس است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
در آخر اول است و آخر اینجاست
حقیقت باطنست و ظاهر اینجاست
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.