مسلسل زلف عنبرسا مکن تو
مکحل نرگس شهلا مکن تو
تو فایز کرده ای رسوای عالم
خلایق مثل من رسوا مکن تو
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر |
|
|
اعلانهای کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
مسلسل زلف عنبرسا مکن تو
مکحل نرگس شهلا مکن تو
تو فایز کرده ای رسوای عالم
خلایق مثل من رسوا مکن تو



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این دوبیتی، فایز از معشوق میخواهد که زلف خوشبویش را حلقهحلقه نکند و به چشمانش سرمه نکشد. دلیلش این است که آرایش و جلوهگری معشوق خود او را رسوای عالم کرده است و او نمیخواهد دیگران هم به همین سرنوشت دچار شوند. این درخواست ظاهراً از سر دلسوزی برای مردم است، اما در عمل ستایشی است از زیبایی دلفریب معشوق.
هوش مصنوعی: شاعر از معشوق میخواهد که زلف خوشبوی چون عنبرش را حلقهحلقه و زنجیروار نکند و به چشمان زیبا و خمارش سرمه نکشد؛ یعنی زیبایی خود را بیش از این نیاراید و جلوهگر نکند.
هوش مصنوعی: فایز میگوید: تو مرا با عشق خود رسوای همهٔ جهان کردهای، پس دیگر مردم را مانند من رسوا و گرفتار نکن.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.