|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات
|
|
راهنمای نوار ابزار
|
|
پیشخان کاربر
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر
|
|
اعلانهای کاربر
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه)
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور
|
|
لغزش به پایین صفحه
|
|
لغزش به بالای صفحه
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور
|
|
نشان کردن شعر جاری
|
|
ویرایش شعر جاری
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری
|
|
شعر یا بخش قبلی
|
|
شعر یا بخش بعدی
|
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این شعر به بیان احساس فقدان و ناامیدی میپردازد. شاعر به تصویر کشیدن زیباییهای معشوق میپردازد و از سردی محبت او ناراضی است. او از بیحالی و بیحاصلی زندگی در جایی که دوستش سردی میکند، صحبت میکند و به حالت تشنگی و مرگ تشبیه میکند. در نهایت، اشاره به زندگی در صفاهان به عنوان نماد بیحاصلی و ناامیدی دارد.
هوش مصنوعی: صورت تو همچون آتش است و موی تو مانند دود. از این همه بیمحبتیها برای من چه فایدهای دارد؟
هوش مصنوعی: وقتی کسی در میان بیابان و در حالی که تشنهاست جانش را میدهد، چه فایدهای دارد که در اصفهان، زندهرود جاری باشد؟
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
که خسرو و دوش بیرسمی نمود است
ز شاهنشه نمیترسد چه سوداست
بهانه نیست منصور این نمود است
زما کانجا دل و جانت شنود است
محقق را که وحدت در شهود است
نخستین نظره بر نور وجود است
از آن حضرت که فیاض وجود است
خطاب جمله «اوفوا بالعقود» است
بلی زانجا که موج بحر جود است
زیان بینوایان جمله سود است
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.