نیما در ‫۱۳ روز قبل، یکشنبه ۱ شهریور ۱۴۰۵، ساعت ۰۶:۴۶ دربارهٔ سعدی » مواعظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۷:

این بیت:

هر جا سریست خستهٔ شمشیر عشق تو

هر جا دلیست بستهٔ مهر و هوای توست

 

با بیت قبلی قافیه یکسان دارند که بدون شک اشتباهه و احتمالاً در نسخه‌ها به اشتباه مکتوب شده؛ به نظر من برای قافیه دوم "مهر و وفای توست" صحیح هست؛ همونطور که داریم در اشعار حضرت سعدی:

شکست عهد مودت نگار دلبندم

برید "مهر و وفا" یار سست پیوندم

و همچنین:

گر من فدای جان تو گردم دریغ نیست

بسیار سر که در سرِ "مهر و وفا" رود

 

مانا باشید.

نیما در ‫۲۳ روز قبل، چهارشنبه ۲۱ مرداد ۱۴۰۵، ساعت ۲۰:۱۲ در پاسخ به مِهتی دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۰۸:

سلام؛ منظورم این بود که این ابیات آسمانی هستند (از آسمان نازل شدن) وگرنه عشق در اشعار عاشقانه حضرت سعدی، بیشتر عشق زمینی هست تا آسمانی.

نیما در ‫۱ ماه قبل، شنبه ۱۰ مرداد ۱۴۰۵، ساعت ۲۱:۲۷ در پاسخ به علی میراحمدی دربارهٔ سعدی » بوستان » باب اول در عدل و تدبیر و رای » بخش ۳۰ - حکایت درویش صادق و پادشاه بیدادگر:

سلام جناب میراحمدی؛ ممنون بابت حسن توجه شما؛

در سایر ابیات حضرت سعدی کلمه "هفته" یا عبارت "به هفته" استفاده شده و به معنی هفت روز هفته‌ست، در ابیات دیگر از عبارت "به لحظه" هم استفاده شده. من فکر میکنم کلمه "هفته" به خاطر اشتباه نوشتاری یا نگارشی مرقوم شده وگرنه همونطور که فرمودین، پس از مرگ، نیاز به گذشتن یک هفته برای برابری نیست؛ الله اعلم.

نیما در ‫۱ ماه قبل، شنبه ۱۰ مرداد ۱۴۰۵، ساعت ۱۶:۴۶ دربارهٔ سعدی » بوستان » باب اول در عدل و تدبیر و رای » بخش ۳۰ - حکایت درویش صادق و پادشاه بیدادگر:

به نظر من هفته در بیت زیر اشتباهه:

به دروازهٔ مرگ چون در شویم

به یک هفته با هم برابر شویم

 

احتمالاً "لحظه" درست باشه؛ من هیچ تناسب معنایی برای "هفته" پیدا نمیکنم. حتی ارتباط دادنش با مراسم هفته و چهل و سالگرد هم نمیخوره به بیت. معنی هفته هم که مشخصه؛ اگر برگرفته از تمثیلی، حکایتی چیزی باشه رو نمیدونم.

نیما در ‫۱ ماه قبل، پنجشنبه ۲۵ تیر ۱۴۰۵، ساعت ۲۱:۰۱ دربارهٔ خواجه عبدالله انصاری » مواعظ » موعظهٔ دوم - در طریقهٔ وصول به درجهٔ عالی و حصول خیر مآلی و صحبت با اهالی و فرقت از غیر اهالی:

این جمله:

کمال انسان بتصرف دل است باقی بمثال آب و گل است اگر یارا هست کار سهل است.

 

مادرم همیشه میگه و من ازش شنیدم که:

 

 اگر یار اهل است کار سهل است.

 

با توجه به صحبت از اهل و نااهل، فکر می‌کنم قول صحیح‌تر همین هست: اگر یار اهلست کار سهل است. احتمال قوی در گذر زمان و اشتباهات نگارشی "الف" به حرف "ر" چسبیده و حرف لام از قلم افتاده.

نیما در ‫۱ ماه قبل، پنجشنبه ۲۵ تیر ۱۴۰۵، ساعت ۱۵:۵۵ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۳۱:

قَالَ مَنْ یُحْیِی الْعِظَامَ وَهِیَ رَمِیمٌ ﴿۷۸﴾

گفت چه کسی این استخوانها را که چنین پوسیده است زندگی می ‏بخشد (۷۸/یس)

 

مُرده از خاک لحد رقص کنان برخیزد

گر تو بالای عظامش گذری وهی رمیم

 

مرده از خاک رقص‌کنان برخواهد خاست اگر تو از کنار استخوان‌هایش بگذری، حتی اگر پوسیده باشند.

 

شاهکار.

نیما در ‫۲ ماه قبل، دوشنبه ۱۵ تیر ۱۴۰۵، ساعت ۱۰:۴۵ دربارهٔ پروین اعتصامی » دیوان اشعار » مثنویات، تمثیلات و مقطعات » شمارهٔ ۱۶۶ - این قطعه را برای سنگ مزار خودم سروده‌ام:

رحمت خدا بر روح بزرگ و والای بانو پروین اعتصامی

نیما در ‫۲ ماه قبل، پنجشنبه ۱۱ تیر ۱۴۰۵، ساعت ۰۸:۴۹ در پاسخ به رومينا ابدی دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » ترجیع بند:

سلام؛

وقتی معشوق در من ذره‌ای محبت و عشق ندید، سخن مرا به هیچ انگاشت و ارزشی برایش قائل نشد.

نیما در ‫۲ ماه قبل، جمعه ۵ تیر ۱۴۰۵، ساعت ۱۸:۵۹ دربارهٔ سعدی » مواعظ » قطعات » شمارهٔ ۸۹:

در بیت زیر، کلمه دزد به مصرع اول تعلق داره ولی خب حضرت سعدی برای حفظ وزن بیت، در مصرع دوم استفاده کرده:

 

چون نکند رِخنه به دیوارِ باغ

دزد، که ناطور همان می‌کند

 

شبیه بیت:

سگی را لقمه‌ای هرگز فراموش

نگردد، ور زنی صد نوبتش سنگ

 

معنیش هم میشه اگه دزد راهی برای ورود به باغ و دزدی پیدا نمیکنه پس اگه دزدی بشه کار باغبانه.

نیما در ‫۲ ماه قبل، چهارشنبه ۳ تیر ۱۴۰۵، ساعت ۲۰:۱۰ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۶۳:

نمیدونم زمان سرودن کدوم شعر بر دیگری تقدم داره:

 

تو مپندار کز این در به ملامت بروم

دلم اینجاست بده تا به سلامت بروم

 

گر رسد از تو به گوشم که بمیر ای سعدی

تا لب گور به اعزاز و کرامت بروم

 

ور بدانم به در مرگ که حشرم با توست

از لحد رقص کنان تا به قیامت بروم

نیما در ‫۲ ماه قبل، چهارشنبه ۳ تیر ۱۴۰۵، ساعت ۱۴:۵۴ دربارهٔ پروین اعتصامی » دیوان اشعار » مثنویات، تمثیلات و مقطعات » شمارهٔ ۷۱ - روباه نفس:

آفرین بر جان و رحمت بر تنت

رحمت و درود بیکران خداوند بر روان پاک بانوی شعر ایران

نیما در ‫۲ ماه قبل، سه‌شنبه ۲ تیر ۱۴۰۵، ساعت ۲۳:۴۰ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۷۲:

آفرین بر جان و رحمت بر تنت

 

قول مطبوع (سخن شیرین سعدی مثل بوی خوش عود) از درون سوزناک (دل سعدی مثل دل عود ) آید که عود

چون همی‌سوزد جهان از وی معطر می‌شود

نیما در ‫۲ ماه قبل، سه‌شنبه ۱۹ خرداد ۱۴۰۵، ساعت ۰۹:۴۳ دربارهٔ فایز » ترانه‌های فایز بر اساس نسخه‌ای دیگر » دوبیتی‌ها » شمارهٔ ۷۷:

وفاداری ز ماهی باید آموخت...

نیما در ‫۳ ماه قبل، جمعه ۸ خرداد ۱۴۰۵، ساعت ۰۸:۴۷ دربارهٔ سعدی » مواعظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۹:

دیگران را غم جان دارد و ما جامه‌دران

که بفرمایی تا از سر جان برخیزیم

 

مصرع دوم سکته داره و حتی در خوانش کاملاً مشخص هست.

نیما در ‫۸ ماه قبل، شنبه ۱۳ دی ۱۴۰۴، ساعت ۲۰:۲۵ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۵۳۶:

واقعاً اشعار حضرت سعدی تو یه سطح دیگه‌ست!

نیما در ‫۸ ماه قبل، چهارشنبه ۱۹ آذر ۱۴۰۴، ساعت ۱۴:۱۸ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۵۹:

استاد تصویرسازی‌های عاشقانه:

مرده‌ای بینی که با دنیا دگر بار آمده‌ست

نیما در ‫۹ ماه قبل، پنجشنبه ۶ آذر ۱۴۰۴، ساعت ۰۹:۲۱ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۸۳:

چهار بیت اول بسیار زیباست. سعدی همیشه در تصویرسازی‌های عاشقانه چند سر و گردن از بقیه بالاتره. روحش شاد.

نیما در ‫۹ ماه قبل، پنجشنبه ۶ آذر ۱۴۰۴، ساعت ۰۹:۱۲ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۱۹:

مگو سعدی مراد خویش برداشت

اگر تو سنگدلی من مهربانم

 

اگر تو سرو سیمین تن بر آنی

که از پیشم برانی من بر آنم

 

که تا باشم خیالت می‌پرستم

و گر رفتم سلامت می‌رسانم

 

دو بیت آخر موقوف المعانی هستند. شیوایی و سادگی کلمات و در عین حال جامع و کامل بودن معانی بیداد میکنه.

نیما در ‫۹ ماه قبل، پنجشنبه ۶ آذر ۱۴۰۴، ساعت ۰۶:۱۲ دربارهٔ فایز » ترانه‌های فایز بر اساس نسخه‌ای دیگر » دوبیتی‌ها » شمارهٔ ۴۹:

خوشاب (بر وزن گُلاب) به جواهری گفته می‌شود که صاف و شفاف باشد. گوهر خوشاب، دُرّ خوشاب، لعل خوشاب یا مروارید خوشاب به مرواریدی گفته می‌شود که سفید و صاف و براق و شفاف باشد.

نیما در ‫۹ ماه قبل، چهارشنبه ۵ آذر ۱۴۰۴، ساعت ۲۱:۳۴ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۶۸:

آفرین بر جان و رحمت بر تنت!

قند پارسی.