واله جلوه مستانه حسرت نادم
یارب از خلد تو مردود چو کوثر نشوم
خاک پای طلبی میرسدم گر گویم
گر توام سر ندهی لایق افسر نشوم
شمع بزم ادبی ور نبود پرتو تو
همچو ظلمتکده کفر منور نشوم
دوش گفتند به هجوم قلمت رنجه شدهست
شبم از لمعه خورشید مکدر نشوم
من که از مدح تو فربه نشدم روز نخست
سزد امروز گر از هجو تو لاغر نشوم
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این شعر بیانگر حسرت و ناامیدی شاعر است. او از خداوند میخواهد که در بهشت مردود نشود و در تلاش است تا خود را ارزشمند نشان دهد. شاعر میگوید که وجود معشوق (یا الهام بخش) برای او حیاتی است و اگر پرتو وجود او نباشد، زندگیاش بینور و تاریک خواهد بود. همچنین، او به این نکته اشاره میکند که اگر در ابتدا از مدح معشوق بهرهمند نشده، امروز حق دارد که از لعن و هجو او هم آسیب ببیند. در کل، شعر حس عمیق وابستگی به محبوب و احساس ناکامی در ارتباط با او را به تصویر میکشد.
هوش مصنوعی: نابینا و مجذوب زیبایی و جذابیتی هستم که به آن خیلی علاقهمندم. ای خدا، چه حسرتی دارم که حرمت و جایگاه تو را از دست دادهام، و به مانند «کوثر» (بخشی از بهشت) نخواهم رسید.
هوش مصنوعی: اگر به دنبال چیزی باشم که دست نیافتم، باز هم به تو احترام میگذارم. اما اگر تو از من رویگردان باشی، من لایق چیزهای بزرگ نخواهم بود.
هوش مصنوعی: اگر تو نباشی که نور این محفل ادبی باشی، من هم در تاریکی کفر نمیتوانم روشنایی بیابم.
هوش مصنوعی: دیشب گفتند که قلم تو تحت فشار است و من نخواهم گذاشت که شبم از نور خورشید تیره و ناخوش شود.
هوش مصنوعی: من از آن زمان که تو را ستایش نکردم، چاق نشدم، پس امروز سزاوار است که اگر به تو ایرادی بزنم، لاغر نشوم.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.