یک دو روزی شد که چون گل غوطه در خون میزنی
قرعه نازی به نام اشک گلگون میزنی
آشناتر مینشیند در دل اهل نیاز
هر خدنگی کز کمان ناز اکنون میزنی
عشقت از بهر دل من کرد زینسان ناله دوست
کاین زمانم بر رگ جان ناخن افزون میزنی
قطره اشکی برای زینت مژگان بس است
بیسبب در دیده هر دم فال جیحون میزنی
بیقرارت کرد عشق و این هم از بخت منست
کز دلم هر لحظه چون جان خیمه بیرون میزنی
نیک میدانی دل نامهربان حسن را
میکنی افسون و خود خنده بر افسون میزنی
عشق را بی خویش بودن گاهگاهی لازمست
من نمیدانم نفس بی خویشتن چون میزنی
فتنه چشم توام بس نیست کز چشم دگر
میستانی ناز و بر جانم شبیخون میزنی
سوخت از غیرت فصیحی تا تو از ذوق جنون
بیمحابا بوسههای بر نام مجنون میزنی
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از عشق و دلدادگی سخن میگوید و به توصیف احساسات عمیق خود میپردازد. او اشاره میکند که معشوقش با زیباییهایش همچون اشک و ناز، دل اهل نیاز را تسخیر کرده است. عشق او به معشوق، درد و فریاد را در قلبش ایجاد کرده و او را بیقرار کرده است. شاعر میگوید هر قطره اشکی که برای معشوق میچکد، کافی است و عشق را نیاز به حاشیه نمیبیند. همچنین، اشاره میشود که دل نامهربان معشوق همچنان در حال افسونکردن اوست و او به شدت تحت تاثیر عشق و زیباییهای معشوق قرار دارد. در نهایت، شاعر به آثار عمیق عشقی که تجربه میکند، اشاره میکند و به شوق و جنون ناشی از آن میپردازد.
هوش مصنوعی: مدتی است که به حالت گلی زخمی و غمگین به نظر میرسید، و در این حال، به نوعی با زیبایی و حسرت دست و پنجه نرم میکنی و اشکهای زیبا و سرخ را چون نثار ناز و دلربایی میکنی.
هوش مصنوعی: هر تیر که از کمان نازنین تو پرتاب میشود، در دل کسانی که به محبت و نیاز وابستهاند، بیشتر جا میگیرد و تأثیر میگذارد.
هوش مصنوعی: عشق تو باعث شده که قلب من بیوقفه ناله کند، و اکنون انگار ناخنهای تو بر رگ جانم بیشتر فشار میآورند.
هوش مصنوعی: یک قطره اشک برای زیباتر کردن چشمها کافی است، چرا که بیدلیل هر لحظه در چشمانت نخواهی افتاد و غم و اندوه را پیدا میکنی.
هوش مصنوعی: عشق تو باعث بیقراری من شده و این هم از شانس بد من است که هر لحظه دلم مانند جانم از من بیرون میآید.
هوش مصنوعی: تو به خوبی میدانی که دل بیرحم حسن چگونه است، اما تو با جذابیت خود او را فریب میدهی و در عین حال بر این فریب خود میخندی.
هوش مصنوعی: گاهی اوقات در عشق، لازم است که خود را فراموش کنی و از خود بیخبر باشی. اما نمیدانم چگونه میتوانی بدون اینکه به خودت توجه کنی، زندگی کنی.
هوش مصنوعی: فتنه و جذابیت چشمانت کافی نیست، چرا که تو از چشمان دیگری نیز ناز و زیبایی میگیری و به جانم آسیب میزنی.
هوش مصنوعی: به خاطر احساسات و غیرت شاعرانه، فصیحی به شدت تحت تأثیر قرار گرفته و از عشق و جنون فراتر رفتهای، بهگونهای که بدون هیچ احتیاطی به نام مجنون kisses میزنی.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.