|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
کو جنون تا هر نفس لب در سراغی گم شود
سینه همچون موج در گرداب داغی گم شود
تنگ چشمی بین که در بزم قدح‌نوشان شوق
خواهش پروانه در دود چراغی گم شود
شوق اگر اینست مغز آشفتگان دوست را
نکهت فردوس ترسم در دماغی گم شود
گم شود تا کی لبم در نوش خند عافیت
بخت کو تا در مبارک باد داغی گم شود
مهربانی بین که خون از ناله بلبل چکد
گر به طرف باغ ما آواز زاغی گم شود
ما فصیحی‌وار مست همت آن قطره‌ایم
کو درین میخانه در درد ایاغی گم شود
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به جستجوی جنون و عشق می‌پردازد و حالتی از اشتیاق و اندوه را در خود احساس می‌کند. او می‌خواهد که در میانه‌ی شور و شوق زندگی، وجودش گم شود و با باده و زیبایی‌ها بی‌خبر از دردها غرق شود. شاعر از تنگ‌نظرانی می‌گوید که در لحظات خوشی، به دنیا چشم می‌دوزند و در عوض، آرزوهای ناب را فراموش می‌کنند. او همچنین در پی آن است که بخت و خوشبختی‌هایش را از دست ندهد و اشاره می‌کند که این احساسات و دردها، در نهایت او را به سمت عشق و زیبایی راهنمایی می‌کند. در پایان، شاعر با احساس وابستگی به زیبایی‌ها و دردها بر این نکته تأکید می‌کند که حتی در مستی و سرخوشی، خود را از یاد نبرد.
هوش مصنوعی: عشق یا حالتی سرشار از جنون را جستجو کن، تا هر لحظه، لب‌هایت به دنبال چیزی گم شده باشند. آن‌چنان که سینه‌ات در تلاطم و درد ناشی از عشق، مانند موجی در یک گرداب، به گمگشتگی دچار شود.
هوش مصنوعی: تنگ نظری و محدودیتی را تصور کن که در میهمانی و در حال نوشیدن جام، علاقه و آرزوی پروانه‌ای در دودی که از چراغ بلند می‌شود، ناپدید می‌شود.
هوش مصنوعی: اگر این شوق باشد، من می‌ترسم که عطر بهشت در ذهن عاشقان گم شود.
هوش مصنوعی: تا کی لبانم در لذت نوشیدن خوشبختی محو خواهند شد؟ بخت نیک من کجا خواهد بود تا در خوشحالی این لحظات شیرین، داغی از دل و جانم فروکش کند؟
هوش مصنوعی: اگر در باغ ما صدای زاغی شنیده شود، باید توجه داشته باشیم که محبت و مهربانی در دنیای ما به اندازه‌ای است که وقتی بلبل ناله می‌زند و از آن ناله خون می‌ریزد، عاطفه و عشق در این فضا به وضوح خود را نشان می‌دهد.
هوش مصنوعی: ما افرادی هستیم که مانند اهالیِ زبان‌فصیح، در تلاشیم تا آن قطره‌ای باشیم که در این میخانه، در کشاکشِ درد و شوق ناپدید می‌شود.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
کو جنون تا هر نفس در دل سراغی گم شود
سینه همچون موج در گرداب داغی گم شود
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.