|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات
|
|
راهنمای نوار ابزار
|
|
پیشخان کاربر
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر
|
|
اعلانهای کاربر
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه)
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور
|
|
لغزش به پایین صفحه
|
|
لغزش به بالای صفحه
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور
|
|
نشان کردن شعر جاری
|
|
ویرایش شعر جاری
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری
|
|
شعر یا بخش قبلی
|
|
شعر یا بخش بعدی
|
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این متن به زیبایی و جذابیت زلف معشوق اشاره میکند که عقل را تحت تأثیر قرار میدهد و به جنون میکشاند. او همچنین به اشک و درد عشق اشاره کرده و میگوید که هر کسی که در زمان زیبایی معشوق به دنیا بیاید، طبیعتش از عشق و غم میچشد. شاعر از فصیحی میخواهد که بگوید این دنیای پرخطر، همه چیز را تحت تأثیر عشق قرار میدهد و هر زهر و تلخی به نوعی میتواند به طعمهای برای شکار عشق تبدیل شود.
هوش مصنوعی: وقتی نسیم ملایم با زیبایی و جذابیت موهای گرهخورده او روبهرو میشود، عقل را به هیجان و شادیی جنونآمیز میکشاند و خبر از زنجیری میدهد که احساسات را به هم گره میزند.
هوش مصنوعی: در اینجا اشاره به دلتنگی و غم جدایی است، به گونهای که درد جدایی مانند زخمی بر چشم و دل مینشیند، و وقتی که قافله آماده حرکت شود، احساسات آنی و عمیقتر میگردند.
هوش مصنوعی: هر کسی که در زمان زیبایی تو به دنیا بیاید، دایه فطرتش با خون دل او را شیر میدهد.
هوش مصنوعی: ای کسی که به خوبی سخن میگویی، بگو که این جنگل پر از زهر گیاهان است و شکارچیان در آن خطر کردهاند.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.