تا خار کند نزاع همسنگی گل
زایل نشود ز غنچه دلتنگی گل
مادام که در حجاب نشوست و نما
ظاهر نشود کمال یکرنگی گل
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر |
|
|
اعلانهای کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
تا خار کند نزاع همسنگی گل
زایل نشود ز غنچه دلتنگی گل
مادام که در حجاب نشوست و نما
ظاهر نشود کمال یکرنگی گل



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این رباعی با تصویر گل، غنچه و خار دربارهٔ ظهور کمال سخن میگوید. تا خار با گل ستیزه میکند، غنچه گرفته و نشکفته میماند، و تا گل در پردهٔ رشد پنهان است، یکرنگی و کمال او آشکار نمیشود. مقصود آن است که جان پاک تا از مزاحمت ناکسان و مرحلهٔ ناپختگی رها نشود، کمالش جلوه نمیکند.
هوش مصنوعی: تا وقتی خار با گل ادعای هموزنی و برابری میکند و با او ستیزه دارد، دلتنگی و گرفتگی گل از حالت غنچه برطرف نمیشود؛ یعنی گل شکفته نمیشود. کنایه از آنکه همنشینی و رقابت ناکسان، دل اهل کمال را گرفته و بسته نگه میدارد.
هوش مصنوعی: تا زمانی که گل در پردهٔ رشد و بالیدن پنهان است، کمال یکرنگی و خلوص او آشکار نمیشود. یعنی کمال حقیقی هنگامی دیده میشود که دوران پرورش و پوشیدگی به پایان برسد و گل کاملاً بشکفد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.