گنجور

 
 
قاف | آرشیو ادبیات پارسی
خیام

* آن بیخبران که دُرّ‌ِ معنی سُفتند،

در چرخ به انواعْ سخن‌ها گفتند

آگه چو نگشتند بر اَسرارِ جهان،

اوّل زَنَخی زدند و آخر خفتند!

عطار

آنها که ز باغ عشق گل میرُفتند

از غیرت تو زیر زمین بنهفتند

و آنان که ز وصل تو سخن میگفتند

با خاک یکی شدند و در خون خفتند

طالب آملی

آنانکه دل از غبار عشرت رفتند

آسوده در آغوش مصیبت خفتند

با چین جبین رخت کشیدند بخاک

چون غنچه به تکلیف صبا بشکفتند

مشابه‌یابی بر اساس وزن و قافیه