|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
شب آمد هرکسی را روی در کاشانه‌ای یابم
من، دیوانه گردم تا کجا ویرانه‌ای یابم
منم آن ناتوان موری که نتوانم کشید آخر
به صد سرگشتی از خرمنت گردانه‌ای یابم
شب هجران که آید بر سرم از بهر دلسوزی
هم از گرد چراغ خود مگر پروانه‌ای یابم
دمی کز شوق آن لب‌های میگون گریه‌ام آید
لبالب سازم از خونابه گر پیمانه‌ای یابم
فغانی از رفیقان روی گردان شد مگر او را
به کوی دلبری یا گوشه میخانه‌ای یابم
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل از تنهایی و هجران خود سخن می‌گوید. او در جستجوی فردی است که در شب‌های تنهایی‌اش سر پناهی برایش باشد و به ویرانی احوالش پایان دهد. احساس ناتوانی و بی‌چاره‌گی او در برابر عشق باعث شده است که برای یافتن دلسوزی حتی به گرد چراغ خود چشم بدوزد. شاعر به شوق وصال معشوق و یاد لب‌هایش گریه می‌کند و آرزو دارد که در میخانه یا کوی محبوبش رفقایی بیابد تا از انزوای خود بیرون بیاید. نهایتاً، او از دور شدن دوستانش می‌نالد و به دنبال محبت و هم نشینی می‌گردد.
هوش مصنوعی: شب که آمد، هر کسی را در خانه‌ای می‌بینم و اگر به دنبال کسی بگردم، دیوانه‌وار ادامه می‌دهم تا این که خرابه‌ای پیدا کنم.
هوش مصنوعی: من، آن موری هستم که به رغم تلاش و سخت‌کوشی‌ام، نمی‌توانم بار سنگین را به دوش بکشم و به دنبال فرصتی هستم تا از طریق تراکم و زحمات دیگران، بهره‌ای ببرم.
هوش مصنوعی: زمانی که شب جدایی به سراغم می‌آید، به خاطر دلسوزی، تنها به دنبال پروانه‌ای می‌گردم که از نور چراغ خودم دور شود و به من نزدیک شود.
هوش مصنوعی: اگر لحظه‌ای از شوق آن لب‌های زیبا اشک بریزم، با تمام وجودم این اشک را تبدیل به خون می‌کنم، اگر فقط یک پیمانه از آن داشته باشم.
هوش مصنوعی: دوستانم از من دور شدند، اما امید دارم که بتوانم او را در جایی چون کوی محبوبم یا در گوشه‌ای از میخانه پیدا کنم.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.