این نخل تازه بین که ندیدست خار کس
نگرفته رنگ دامنش از لاله زار کس
با آب خود بر آمده همچون گل بهشت
لب تر نکرده هیچگه از جویبار کس
آیینه اش ز آه کسان مانده در امان
ننشسته گرد بر دلش از رهگذار کس
شهری شد از کرشمه ی مستانه اش خراب
وز باده اش نرفته عذاب خمار کس
مجروح ساخت تیغ زبانش دل همه
یکره نگشت مرهم جان فگار کس
ای آنکه می روی ز پیش باز کش عنان
کان آهوی رمیده نگردد شکار کس
فریاد از آن حریف که هر چند می خورد
از کبر و ناز سر ننهد در کنار کس
ای کاش بر مراد کسی چون نمیرود
باری بوعده هم ندهد انتظار کس
شمعی که روشنست فغانی بنور خود
پروا نمی کند بشبستان تار کس
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به توصیف نخیله‌ی تازه‌ای می‌پردازد که هنوز از آفت‌ها و بدی‌ها مصون مانده است. او به زیبایی آن و پاکی‌اش اشاره می‌کند و می‌گوید که این نخل تحت تأثیر محیط و زُمرُد و عذاب دیگران قرار نگرفته است. همچنین به کلام و زبانش اشاره می‌کند که روی دل‌ها اثر می‌گذارد، اما خود از درد و رنج دیگران دور است. شاعر از معشوق خود می‌خواهد که خود را دور نکند، و تأکید می‌کند که حتی در می‌خوری و ناز کردن، او را نباید از یاد برد. در نهایت، شاعر به روشنایی و وجود خود می‌بالد و می‌گوید که به تاریکی‌های پیرامونش اهمیت نمی‌دهد.
هوش مصنوعی: این درخت نخل جوان را ببین که هنوز کسی به او آسیب نرسانده و دامنش از باغ لاله‌ها رنگین نشده است.
هوش مصنوعی: او مانند گل بهشتی است که با آب خود رشد کرده و هرگز لب به آب جویبار نزده است.
هوش مصنوعی: آیینه‌اش از اشک‌ها و دردهای دیگران محفوظ مانده و هیچ گرد و غباری از گذر زمان روی دلش ننشسته است.
هوش مصنوعی: شهر به خاطر جذبه و دلربایی او ویران شد و هیچ‌کس از خماری شراب او رنج نمی‌برد.
هوش مصنوعی: زبانش مانند تیغ است و با حرف‌هایش دل‌ها را مجروح می‌کند و هیچ‌کس نمی‌تواند به تنهایی مرهمی برای دردهای عمیق جانش پیدا کند.
هوش مصنوعی: ای کسی که در حال رفتن هستی، کمی مکث کن و افسار خود را بکش؛ زیرا آهویی که فراری است، هرگز صید کسی نخواهد شد.
هوش مصنوعی: نگرانی و درد دل از رفیقی است که هرچند به خاطر غرور و خودخواهی‌اش ضربه می‌خورد، هرگز تن به همکاری و همدلی نمی‌دهد.
هوش مصنوعی: ای کاش کسی بی‌خبر از موعود کسی مانند من نباشد و به هیچ‌کس وعده‌ای ندهد که انتظارش را بکشد.
هوش مصنوعی: شمعی که روشن است، به نور خود اهمیتی نمی‌دهد و به تاریکی اطرافش توجهی ندارد.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.