ستمگران غم اهل نظر نمی دانند
جراحت دل و داغ جگر نمی دانند
دو اسبه رو به هم آورده در بساط غرور
ستاره بازی گردون مگر نمی دانند
بجان ملامت عشاق می کنند عوام
معینست که کار دگر نمی دانند
خرد پسند ندارد شکست درویشان
علی الخصوص که پا را ز سر نمی دانند
جراحت دل رندان ز زخم تیر قضاست
فغان که کج نظران اینقدر نمی دانند
بعید نیست که آتش بعود زهره زنند
درین دیار که قدر هنر نمی دانند
بعیب دوستیم دشمنند بی خردان
هزار شکر کزین بیشتر نمی دانند
خوشا نشاط پرستان که سرخوشند مدام
چنانکه آب رز از آب زر نمی دانند
چه منزلست فغانی حریم کعبه ی عشق
که زمره ی حرمش ره بدر نمی دانند
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از بیخبر بودن ستمگران و عوام درباره دردها و رنجهای عاشقان سخن میگوید. او به غرور و نادانی انسانها اشاره میکند که نمیدانند چگونه زندگی و عشق واقعی را درک کنند. شاعر به مشکلات درویشان و رنجهای دلسوختگان اشاره میکند و به نادانی عموم مردم درباره ارزشها و هنر نیز انتقاد میکند. در نهایت، شاعر حرم عشق را به کعبه تشبیه میکند و میگوید که افراد نادان قادر به درک ارزش این مکان مقدس نیستند.
هوش مصنوعی: ستمگران هیچ درکی از درد و رنج کسانی که اهل فکر و اندیشه هستند ندارند و از عمق جراحتهای دل و زخمهای درونی آنها باخبر نیستند.
هوش مصنوعی: دو نفر با هم در یک رقابت و هیاهوی بلند و مغرورانه در حال بازی و سرگرمی هستند، اما آیا نمیدانند که این بازی در واقع تنها یک نمایش است؟
هوش مصنوعی: عشق ورزیدن و عاشق بودن، گناهی نیست که مردم معمولی از آن آگاه نیستند و فقط به قضاوت و سرزنش میپردازند. آنها نمیدانند که عشق چه معنای دیگری دارد و به جز انتقاد کار دیگری از دستشان برنمیآید.
هوش مصنوعی: عقل و خرد نمیپذیرد که درویشان شکست بخورند، به ویژه اینکه آنها خود را در حد و اندازههای برتر نمیدانند.
هوش مصنوعی: دلهای رندان و عاشقان به خاطر دردهایی که از تقدیر و سرنوشت میکشند، جراحت و زخم میخورد. افسوس که افرادی که دیدگاه محدود و کج دارند، چنین عمق و معنایی را درک نمیکنند.
هوش مصنوعی: در این دیار که به هنر و توانمندی اهمیت نمیدهند، ممکن است آتش خشم و حسادت از سر بروز کند و به ضرر دیگران تمام شود.
هوش مصنوعی: برخی از نادانان به خاطر دوستی ما، به ما حسادت میکنند و بدخواهی میکنند، اما ما خوشحالیم که این رفتارهای آنها ناشی از جهلشان است و در واقع بیشتر از این نمیتوانند درک کنند.
هوش مصنوعی: خوش به حال کسانی که همیشه شاد و سرزندهاند، طوری که مانند آب گلسرخ، رنگ و بوی خوشی را از دست نمیدهند و به آن توجهی نمیکنند.
هوش مصنوعی: این بیت به توصیف جایی میپردازد که به مانند کعبهای از عشق است، جایی که ورود به آن تنها برای عدهای خاص ممکن است و دیگران نمیتوانند راهی به سوی آن پیدا کنند. این مکان مقدس و معنوی، محلی است که تنها برخی افراد خاص میتوانند به آن دسترسی پیدا کنند و دیگران از درک آن بازماندهاند.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.