|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
صبا برگ گلی سوی من مجنون نیندازد
که از خار دگر در رهگذارم خون نیندازد
نیفتم هیچگه در بزم شمع خود چو پروانه
که کس دستم نگیرد وز درم بیرون نیندازد
فسون خوان در پی تسکین سوز و من بفکر آن
که آهم آتشی در دفتر افسون نیندازد
توانم خواند آسان نامه ی او گر برغم من
رقیبش در نوشتن حرفی از مضمون نیندازد
شبی در بزم آنمه زنده دارم بر مراد دل
اگر ساقی دوران در میم افیون نیندازد
فغانی دل منه بر مهر گردون کاین ستم پیشه
نیفرازد سری تا آخرش در خون نیندازد
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به احساسات عاشقانه و مشکلات ناشی از عشق پرداخته است. او از صبایی می‌خواهد که برگ گلی سویش نیاورد، زیرا این عشق برایش دردآور است. همچنین، از بزم و محافل عشق دوری می‌جوید و حسرت‌هایی را تجربه می‌کند که هیچ کس دستش را نمی‌گیرد. او به نقش رقیب در عشق و تلخی‌های آن اشاره می‌کند و در نهایت، ابراز ناکامی و اندوهش را در مقابل تقدیر و ظلم روزگار بیان می‌کند.
هوش مصنوعی: باد صبا برگی از گل به سوی من نخواهد انداخت، چرا که از خارهایی دیگر در مسیرم خون و زخمی بر جا مانده است.
هوش مصنوعی: هرگز در جمع دوستانه شمع خود نیفتاده‌ام، مانند پروانه‌ای که هیچ‌کس دستش را نگیرد و اجازه ندهد که از در بیرون برود.
هوش مصنوعی: سخنران در تلاش است تا آتش درونش را خاموش کند، اما من نگرانم که افسوس و اندوهم، شعله‌ای باشد که در نوشته‌ام بیفتد و همه چیز را بسوزاند.
هوش مصنوعی: می‌توانم نامه‌ی او را به راحتی بخوانم، حتی اگر رقیبش در نوشتن به من لطمه بزند و حرفی از مضمون او کم نگذارد.
هوش مصنوعی: شبی در مهمانی او به گونه‌ای زندگی می‌کنم که اگر ساقی، شراب افیون‌آور را نریزد، همچنان به آرزوهایم می‌رسم.
هوش مصنوعی: دل خود را به عشق دنیا مشغول نکن، زیرا این دنیا پر از ظلم و ستم است و هیچ وقت نخواهد گذاشت که سر کسی به آرامش برسد؛ او در نهایت، گرفتار درد و رنج می‌شود.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.