کار بگذشت ز پیمان و به پیمانه کشید

دل دیوانه مرا باز به میخانه کشید

من خورم خون دل و جام ببوسد دهنت

من به خون خفتم و بگرفت به بر پیرهنت

ناز، آزاده جز از ساقی و دلبر نکشد

منت گیسوی حور و می کوثر نکشد

هرکه آمد سخنی گفت برای دل خویش

مشکلی دید و بیفزود بدان مشکل خویش