عماد خراسانی » ترکیب‌ها » افسانه و خواب

کار بگذشت ز پیمان و به پیمانه کشید

دل دیوانه مرا باز به میخانه کشید

تا چه‌ها باید از این دلِ دیوانه کشید

من خورم خون دل و جام ببوسد دهنت

من به خون خفتم و بگرفت به بر پیرهنت

من پریشان شدم و زلف تو را شانه کشید

ناز، آزاده جز از ساقی و دلبر نکشد

منت گیسوی حور و می کوثر نکشد

آنکه در میکده‌ای نعره‌ٔ مستانه کشید

هرکه آمد سخنی گفت برای دل خویش

مشکلی دید و بیفزود بدان مشکل خویش

بهر خواب دل ما کار به افسانه کشید