امشب از باده عمادت شده چون چشم تو مست

آه اگر مست شود عاشق معشوقه‌پرست

نشکند تا به ابد عهد تو و شیشهٔ می

به فدای سر زلف تو که صد توبه شکست

تو چو اقبال منی خفته در آغوش رقیب

غافل از عاشق بیچاره که بیدار نشست

هرکسی بیش ز حد باده خورد، بد مست است

نرگس مست تو با این همه مستی خوش مست

همه گفتند که پیمان‌شکن و بلهوسی

چه کنم جز به سر زلف تو دل نتوان بست

در جهان خوب من و باده به هم ساخته‌ایم

به یکی شیشه توان پشت غم دهر شکست

مال صرف می و مستی کن و منشین که چو جام

تا جهان است رود مال جهان دست به دست

شاه خوبانی و نبود عجبی زانکه عماد

چنگ در زلف تو زد وز همه عالم بگسست