هرکس که دلی چون دل ما داشته باشد

از دست غم آرام کجا داشته باشد

رنجور پریشی که به جان دشمن خویش است

دیگر زکه امید دوا داشته باشد؟

گر مهر به مریخ خورد، ماه به ناهید

غم نیست کسی را که خدا داشته باشد

تا هر خس و خاری نکند دعوی مستی

خوش‌تر که ره عشق بلا داشته باشد

ما بنده‌ی رخسار نکوئیم ولیکن

قربان جمالی که صفا داشته باشد

غم نیست دلم گر ز جهان هیچ ندارد

تنها اگر ای ماه تو را داشته باشد

زندان جهان بهر عماد است چو فردوس

گر صحبت ارباب وفا داشته باشد