آنخواجه که دارد کف دربار چو میغ
و آن گرد که خون چکانداز میغ بتیغ
دارد خبر از من که زمن لاشه خرم
جو خواهد و که گرچه بدو هست دریغ
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
آنخواجه که دارد کف دربار چو میغ
و آن گرد که خون چکانداز میغ بتیغ
دارد خبر از من که زمن لاشه خرم
جو خواهد و که گرچه بدو هست دریغ
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این رباعی به توصیف شخصی می‌پردازد که دارای مقام و قدرت است. او مانند بارانی است که از آسمان می‌بارد و تاثیراتش بر روی دیگران آشکار است. شاعر احساس می‌کند که این شخص از او خبر دارد و در عین حال، آرزوی رهایی از حالت کنونی خود را نیز دارد، هرچند که می‌داند این خواسته از دسترس او خارج است. در این شعر، حسرت و ناامیدی از اوضاع اجتماعی و قدرتی به تصویر کشیده شده است.
هوش مصنوعی: آن کسی که مانند مهربان و قابل احترام است، در حقیقت بیرون از دایرهٔ قدرت و تأثیر، خون ریزی می‌کند و به دیگران آسیب می‌زند.
هوش مصنوعی: این بیت اشاره به این دارد که خبری از من در دست است و کسی به دنبال من می‌گردد. اگرچه ممکن است از من خبر داشته باشد، اما این خبر به هیچ وجه خوشایند نیست و نامناسب است.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
تابان زمیان دود چون ماه ز میغ
دانی که بود حور بدینکار دریغ
برداشت فلک به خون خاقانی تیغ
تا ماه مرا کرد نهان اندر میغ
دی بوسه زدم بر آن لب نوش آمیغ
امروز که بر خاک زنم وای دریغ
زین تابش آفتاب و تاریکی میغ
زین بیهده زندگانی مرگ آمیغ
با خویشتن آی تا نباشی باری
نه بوده به افسوس و نه رفته به دریغ
و الله که اگر شوی چو ماه اندر میغ
کس باز نداردم ز روی تو به تیغ
گر خود همه عالم بگشایی تو به تیغ
چه سود که باز می‌گذاری به دریغ؟
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.