گنجور

 
ابن یمین فریومدی
 

نزد اهل زمانه از که و مه

گر عبیدند جمله گر احرار

هست عقل معاش آن بکمال

که زید در جمله منافق وار

و آنکه امساک غالبست برو

اوست اکفی اکفاه در همه کار

زین دو فرقه چو نیست ابن یمین

زان بر خواجگان دنیی دار

هست عقل معاش او اندک

هست اتلاف مال او بسیار

من و اتلاف مال و بیعقلی

وین فضیحت کزوست فخر تبار

و آن گروه و تجمل دنیا

و آن رویت که اوست مایه عار