چو دونان درین خاکدان دنی
مباش از برای دو نان مضطرب
یقین دان که روزی دهنده قویست
مدار از طمع طبع را منقلب
و من یتق الله یجعل له
و یرزقه من حیث لا یحتسب
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
چو دونان درین خاکدان دنی
مباش از برای دو نان مضطرب
یقین دان که روزی دهنده قویست
مدار از طمع طبع را منقلب
و من یتق الله یجعل له
و یرزقه من حیث لا یحتسب
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این قطعه به نوعی یادآوری می‌کند که نباید به خاطر به دست آوردن روزی و معیشت در فشار و اضطراب قرار گرفت. او بر این باور است که روزی‌دهنده قوی و توانمند است و انسان باید به خداوند اعتماد کند. همچنین به این نکته اشاره دارد که تقوا و پرهیزکاری می‌تواند سبب بهبود وضعیت مادی و روحی افراد شود و برکات غیرقابل پیش‌بینی به زندگی آنها سرازیر خواهد کرد.
هوش مصنوعی: در این دنیا که همچون خاکدانی است، مانند انسان‌های پست و حقیر نباش و به خاطر به دست آوردن لقمه‌ای نان، نگران و مضطرب نباش.
هوش مصنوعی: بدان که روزی‌دهنده قدرت زیادی دارد، پس از امید و آرزوی نامعقول دست بردار.
هوش مصنوعی: کسی که از خدا پرهیز کند و تقوا داشته باشد، خداوند برای او راهی قرار می‌دهد و از جایی که او فکرش را هم نمی‌کند، به او روزی می‌دهد.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
دل من چو نور اندر آن تیره شب
نخفته گشاده دل و بسته لب
به نظم آورم سرگذشتی عجب
ز اخبار تازی و کتب عرب
چنان دارم این راز تو روز و شب
که با جان بود گر برآید ز لب
بدان سان دهش گوشمال و ادب
که از خاطر افتد مر این را تعب
سه شنبه به مریخ دارد نسب
چرا باده ندهی مرا ای عجب
بده باده لعل مریخ رنگ
که مانند مریخ تابد به شب
شود مر مرا باده تلخ نوش
[...]
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.