طالعی بس عجبست ابن یمین را که مدام
با وی اولاد زمان بی سببی بد باشند
گاو در خرمنم از کون خری گر چه کنند
هر چه گویند چو تحقیق کنی خود باشند
فی المثل در همه کس گر چو فرشته نگرند
چون رسد نوبت من بر صفت دد باشند
سهل باشد که بآسان شکند شیر ژیان
گردن گورخران گرده و گر صد باشند
منم و تیغ هجا و سر ایشان پس ازین
ور همه با کمر لعل و زمرد باشند



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: ابن یمین در این شعر به نهاد سرنوشت و تأثیر آن بر زندگی انسانها میپردازد. او با تأکید بر بیثباتی و ناپایداری سرنوشت، اشاره میکند که حتی اگر دیگران از ویژگیهای مثبت و نیکو برخوردار باشند، در موقعیتهای خاصی ممکن است درونمایههای منفی نشان دهند. ابن یمین با استفاده از تمثیلهای مختلف، به تضادهای موجود در رفتار انسانها و واقعیتهای زندگی اشاره میکند و نتیجه میگیرد که در نهایت، انسانها باید با دشواریها و نواقص خود روبرو شوند.
هوش مصنوعی: سرنوشت عجیبی دارد ابن یمین که همیشه با فرزندان زمان خود به بیدلی و بیعلت مواجه است.
هوش مصنوعی: اگر در مزرعهام گاوی وجود داشته باشد و هر چه بگویند یا هر کاری بکنند، اگر عمیقتر بررسی کنی، متوجه میشوی که خودشان همانند آن خر هستند و واقعاً چیزی به جز ظاهرشان ندارند.
هوش مصنوعی: اگر همه انسانها را مانند فرشتگان بنگرند، اما زمانی که نوبت به من برسد، به حالت وحشیها برمیگردند.
هوش مصنوعی: شکستن و از بین بردن چیزی که به نظر بزرگ و قدرتمند میآید، کار سختی نیست؛ حتی اگر این چیز صدها بار هم وجود داشته باشد، باز هم ممکن است به راحتی از بین برود.
هوش مصنوعی: من تنها هستم و با سخنهایم میزنم و پس از این، اگر همه با کمربندهای سرخ و سبز باشند، از آنها هم نخواهم ترسید.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.