رای مخدوم که از عالم غیب آگاهست
حال من بنده کماهی بیقین میداند
من نه آنم که بجز شعر ندارم هنری
عیب من همت والام خود این میداند
منم آنکس که با کسیر هنر خامه من
از شبه ساختن در ثمین میداند
لیک ازینگونه مضیق که منم کس نبود
وینسخن بی سخن آن داور دین میداند
چه کنم عرضه بر او قصه پر غصه چو او
به ز من حال من زار حزین میداند
دولتش باد که او مصحلت ابن یمین
در همه کار به از ابن یمین میداند
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این اشعار به تواناییها و حال خود اشاره میکند و میگوید که خداوندی که از عالم غیب آگاه است، حال او را بهتر از خود او میداند. او به این نکته میپردازد که هنر او تنها شعر گفتن نیست و عیبش همت والایش است. شاعر بر این باور است که با وجود استعدادهای هنریاش، در این وضعیت خاص، هیچکس به او کمک نمیکند. او میخواهد داستان غمانگیز خود را به خداوند عرضه کند، درحالیکه میداند که او از حال او باخبر است و در نهایت امیدوار است که خداوند در همه امور بهتر از او را اندیشه کند.
هوش مصنوعی: سرور من که از علم غیب باخبر است، حال من را به خوبی میداند، مانند اینکه به وضوح مشهود است.
هوش مصنوعی: من شخصی نیستم که تنها دارای هنر شعر باشم، بلکه ایراد من در این است که بلندپروازی من خود این را میداند.
هوش مصنوعی: من آن کسی هستم که با دستان ناآزمودهام، از شبها برای عزیزان چیزی مینویسم.
هوش مصنوعی: اما در این وضعیت دشوار که من هستم، هیچ کس دیگری وجود ندارد و این کلام بیکلام را آن قاضِی دین میداند.
هوش مصنوعی: چه باید بگویم وقتی که قصهی دردناک خود را برای او بیان کنم، در حالی که او بهتر از من حال زار و اندوهگین من را میداند.
هوش مصنوعی: خوشا به حال کسی که از اوضاع و امور آگاه است و میداند شرایط چگونه باید باشد، زیرا بهتر از هر کسی تصمیم میگیرد و به مصلحت میپردازد.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.