از درد دلم خبر نداری
زان فارغی از فغان و زاری
در عشق تو محرمم نسیم است
غم همدم و نالهام ندیم است
آن دم که بنالم از دل تنگ
بس خون بچکانم از دل سنگ
از سوز درون چو برکشم آه
همچون دل شب کنم رخ ماه
خون دل و آه صبحگاهی
این رفت به ماه و آن به ماهی
ای گلبن باغ دلربایی
بگذار طریق بیوفایی
در کینه مپیچ و مهربان شو
بایکدل خویش یکزبان شو



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر از درد و غم جانکاهش در عشق صحبت میکند و احساس تنهایی و بیکسی خود را بیان میکند. او به معشوق میگوید که دردم را نمیداند و از حزن و اندوهش بیخبر است. عشقش به معشوق همچون نسیمی لطیف است، در حالی که غم و ناله همواره همراه اوست. در دلتنگیهایش، خون دلش را فشرده و آهی از دل برمیآورد که همچون نوری در شب میدرخشد. او از محبوبش میخواهد که بیوفایی را کنار بگذارد و با او همدل و مهربان باشد.
هوش مصنوعی: تو از درد و رنج دل من بیخبری و به همین دلیل از نالهها و اشکهایم بیاعتنا هستی.
هوش مصنوعی: در عشق تو به حدی نزدیک و آشنا هستم که مانند نسیم، غم و اندوه همواره همراه من است و نالههایم به عنوان دوست و همدم با من هستند.
هوش مصنوعی: زمانی که بخواهم از دل تنگیام شکایت کنم، به قدری اشک میریزم که گویی از دل سنگ هم خون جاری میشود.
هوش مصنوعی: وقتی از دل خود آهی بکشید، به مانند فرمانروایی شب، چهره ماه را درخشان میکنید.
هوش مصنوعی: این بیت به احساس عمیق و ناگوار شاعر اشاره دارد. او از درد و غم خود سخن میگوید که یکی از آنها به ماه و دیگری به ماهی منتقل شده است. به نوعی، شاعر احساساتش را به درون طبیعت میفرستد، و شاید به تلاشی برای فراموش کردن یا پردهپوشی بر غمهایش اشاره دارد.
هوش مصنوعی: ای گل زیبای باغ دلانگیز، بگذار روش بیوفایی ادامه پیدا کند.
هوش مصنوعی: در کینه و دشمنی نمانید و با دل مهربان و یکدلی، باهم یکی شوید.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.