بیکدورت نیست هرجا محرمی یا غافلیست
زندگانی هرچه باشد زحمت آب وگلیست
آنچه از نقش رم و آرام امکان دیدهای
خاککلفت مردهای یاخون حسرت بسملیست
شوق حیرانم چه میخواهدکه در چشم ترم
جنبش مژگان لب حسرت نوای سایلیست
لالهزار و شبنمستان محبت دیدهایم
محو هر اشکی، نگاهی، زیر هر داغی دلیست
شعلهکاران را به خاکستر قناعتکردن است
هرکجاعشق استدهقان سوختن همحاصلیست
چشم تا برهم زنم نقش سجودت بستهام
اشک بیتابم، سراپایم جبین مایلیست
حسرت دل را علاج از نشئهٔ دیدار پرس
خانهٔ آیینهقفلش آرزوی مشکلیست
مقصد آرام است ایکوشش مکن آزار ما
بیدماغان طلب را جاده هم سر منزلیست
عقل را در ضبط مجنون آب میگردد نفس
عشقمیخنددکهاینجا رفتن ازخود محملیست
از هجوم جلوه آخر بر در حیرت زدیم
حسن چون توفانکند آیینهگشتن ساحلیست
قدردان بحرگوهرخیز غواص است بس
درد میداند که در هرقطرهٔ خونم دلیست
بیدل از اظهار مطلب خون استغنا مریز
آبرو چون موج پیداکرد تیغ قاتلیست



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: غزل از رنجِ ناگزیرِ زندگی خاکی آغاز میکند و سپس به عشق میرسد که در آن اشک و داغ و سوختن خود حاصل و بهره است. شاعر حیرت و آیینهشدن در برابر جلوهٔ معشوق را پناهگاه میداند و از خودرفتن را مرکب راه عشق میشمارد، در حالی که عقل از مهار آن ناتوان است. در پایان بیدل خود را از اظهار حاجت بازمیدارد، چون آشکار کردن خواسته آبرو و بینیازی را نابود میکند.
هوش مصنوعی: هر جا کسی هست، چه آگاه و محرم اسرار و چه غافل، از کدورت و رنج خالی نیست؛ زندگی در هر شکلی، دردسرِ وابستگی به جسم خاکی است.
هوش مصنوعی: هرچه از نقشهای حرکت و سکون در جهان هستی دیدهای، یا خاکِ رنجدیدهٔ مردهای است یا خونِ حسرتِ نیمبسملی که در خون میتپد.
هوش مصنوعی: نمیدانم شوقِ حیرتزدهٔ من چه میخواهد، که در چشم اشکآلودم هر جنبش مژه مانند لبِ گدایی است که با حسرت چیزی طلب میکند.
هوش مصنوعی: ما گلزار لاله و شبنمزار عشق را دیدهایم؛ در هر قطرهٔ شبنم نگاهی محو شده و زیر هر داغ لاله دلی نهفته است. یعنی هر اشک و داغی در عشق از دل و نگاهی عاشق حکایت میکند.
هوش مصنوعی: کار آتشافروزان این است که به خاکستر قانع باشند؛ هر جا عشق باشد، برای کشاورزِ عشق، خودِ سوختن نیز محصول و بهره است.
هوش مصنوعی: به اندازهٔ یک چشم برهم زدن نقش سجده در برابر تو را بستهام؛ من چون اشکی بیقرارم که سراپایم پیشانیِ خمیده به سجده است.
هوش مصنوعی: درمان حسرت دل را از مستیِ دیدار بپرس؛ قفلِ خانهٔ آیینه آرزویی دشوار است، یعنی دلِ آیینهوار تنها با دیدار گشوده میشود.
هوش مصنوعی: ای تلاش، ما را آزار مده که مقصد همان آرام گرفتن است؛ برای خستگانِ راه طلب، خودِ جاده نیز منزل و مقصد است.
هوش مصنوعی: عقل در مهار کردن مجنون از شرم و ناتوانی نفسش آب میشود؛ عشق به او میخندد، چون در این راه از خود رفتن همان کجاوه و مرکب سفر است.
هوش مصنوعی: سرانجام از هجوم جلوههای معشوق به درِ حیرت پناه بردیم؛ وقتی زیبایی چون طوفان برخیزد، آیینه شدن و حیران ماندن ساحل نجات است.
هوش مصنوعی: تنها غواص قدر دریای گوهرخیز را میداند؛ همچنین فقط درد میفهمد که در هر قطرهٔ خون من دلی نهفته است.
هوش مصنوعی: ای بیدل، با بیان خواستهات خونِ بینیازی را مریز؛ آبرو همین که مانند موج آشکار شود، شمشیر قاتل خود میگردد. یعنی اظهار حاجت آبرو را از بین میبرد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.