اتی النیروز یا ظل الاله
و من بجلاله الدنیا تباهی
و من خضعت له الافلاک طرا
خضوعا فی الاوامر والنواهی
زهی بر تو جهانداری و شاهی
مقرر کرده تأیید الهی
مبارک باد و میمون بر تو نوروز
که دین را پشت و دولت را پناهی
فعش ما شئت مشکور المساعی
و کن ما عشت معدوم المضاهی
و دامت عنک یا سند المعالی
عیون الدهر نائمه کماهی
تو آن دریادلی ای شاه عالم
که رفت از ماه، حکمت تا به ماهی
به نوروزی نشین و جام می خواه
که دادت حق تعالی هر چه خواهی



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر نوروز را به عنوان نماد حاکمیت و برکت الهی جشن میگیرد و ضمن تمجید از قدرت و جلال پادشاه، به او تبریک میگوید. او از تأثیر نوروز بر دین و دولت سخن میگوید و آن را نشانهای از تأیید الهی میداند. شاعر در انتها شاه را به شادی و شادیآفرینی دعوت کرده و به او یادآوری میکند که در سایهٔ این روز مبارک و در هنگام نوشیدن جام می، همواره در خدمت الهی باشد. این شعر به نوعی دعوت به جشن و شادی در کنار یادآوری مسئولیتهای حکومتی است.
هوش مصنوعی: ای نوید بخش روزهای نو، ای سایه الهی، که با عظمت الهی، دنیا را به خاکستر تبدیل میکنی.
هوش مصنوعی: و تمام آسمانها در برابر او خاضع هستند و به دستورات و نهیهای او تسلیم میشوند.
هوش مصنوعی: تو بزرگ و قدرتمندی و تصویری از سلطنت را به تأیید خداوند در دستان داری.
هوش مصنوعی: نوروزت مبارک و خوش، که برای دین تو پشتبانی و برای دولتمندیت پناهی است.
هوش مصنوعی: هر کاری که دوست داری انجام بده و از تلاشهای دیگران سپاسگزار باش، اما در زندگیات به هیچکس مانند خودت اتکا نکن.
هوش مصنوعی: چشمها و نگاههای زمان، همچون خواب دراز و بیتحرک، به یاد تو همچنان باقی است و پایدار خواهد ماند.
هوش مصنوعی: تو ای شاه عالم، دل بزرگ و شجاعی داری که وقتی علم و حکمت از آسمان پایین آمد و به زمین رسید، نمایان شد.
هوش مصنوعی: در روزهای نوروز در کنار دوستان بنشین و از شراب بنوش، زیرا خداوند به تو هر آنچه که بخواهی عطا خواهد کرد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
و لیکن عالم کون و تباهی
دگر گون یافت فرمان الهی
ریاحینبخشِ باغ صبحگاهی
کلید مخزن گنج الهی
بشوهر گفت بر گو خود چه خواهی
جوابش داد آن مرد الهی
کمر می بندی ای یار سپاهی
مگر کاندر بسیج برگ راهی
مرو راه جفا و دوری ارچه
به روی رفتن بود رای سپاهی
کنی دعوی که ما هم زین سفرهاست
[...]
قلم را داد سودای الهی
که بنوشت این سپیدی و سیاهی
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.