|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
حکیما درین سبزه گاه ستوران
چو گل نوبت عمر یک روزه بهتر
شکم خواری نفس مادون صفت را
درین قحط سال کرم روزه بهتر
به ماتم سرای فنا چون رسیدی
جگر خسته و جامه پیروزه بهتر
کله گوشه چرخ خواهی سپردن
ترا پای بی زحمت موزه بهتر
جهان طعمه دام تردامنان است
همین لقمه خشک دریوزه بهتر
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به تفکر دربارهٔ زندگی و فنا می‌پردازد. او به حکیمان و خردمندان تأکید می‌کند که عمر کوتاه شبیه گل است و بهتر است که از لذت‌های بی‌مقدار دوری کنیم. او با اشاره به قحطی و نیازی که انسان‌ها به کرم دارند، نشان می‌دهد که زیاده‌روی در هوس‌ها و خواسته‌ها بی‌فایده است. همچنین، او به سرانجام زندگی و مرگ اشاره می‌کند و تأکید می‌کند که در مواجهه با مرگ، جگر خسته و لباس پر زرق و برق، اهمیتی ندارد. در نهایت، شاعر به دام‌خواهی دنیا و فریب آن اشاره می‌کند و بیان می‌کند که بهتر است از لقمه‌های کوچک و ناکافی پرهیز کنیم.
هوش مصنوعی: حکیم در این دشت پر از گیاهان و حیوانات، زندگی را مانند گل زیبا و کوتاه می‌بیند که عمرش تنها یک روز است و این را از زندگی‌های دیگر بهتر می‌داند.
هوش مصنوعی: در سال‌های قحطی، بهتر است که از خوردن زیاد و شکم‌خواری بپرهیزیم و به روح و جان خود اهمیت بیشتری بدهیم.
هوش مصنوعی: زمانی که به خانه عزا و دنیای فنا می‌رسی، بهتر است با دل شکسته و لباس پرچم عزاداری حاضر شوی.
هوش مصنوعی: اگر بخواهی که سرنوشتت را به راحتی به دست زمان بسپاری، بهتر است که کاری را بدون زحمت انتخاب کنی.
هوش مصنوعی: جهان مانند دام بزرگ و پیچیده‌ای است که در آن افراد فریبنده و نیرنگ باز وجود دارند و حیاتی که در آن صرف می‌شود، مانند لقمه‌ای خشک و بی‌ارزش است. بهتر است که به دنبال چیزهای ساده و حقیقی باشیم تا در این دام نیفتیم.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.