ز عالم دلربایی بر نیامد
کزو شور و جفایی بر نیامد
چه گویم من تو خود دانی که بی زهر!
به باغ کس گیایی بر نیامد
نشد روزی به شب هرگز که آن روز
به دست غم خطایی بر نیامد
شد از ساز ارغنون عمر و افسوس
کزو بانگ نوایی بر نیامد
هزاران دل به کوی غم فرو شد
که هیچ آوازه جایی بر نیامد
زمانه جامه راحت چنان بافت
کزو کس را قبایی بر نیامد
مجیر از دست عشق اندر گلی ماند
کزان گل هیچ پایی بر نیامد



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل شکایتی است از جفای معشوق و ناسازگاری روزگار. شاعر میگوید هیچ دلربایی بیجفا و هیچ گیاهی بیزهر نیست، عمرش بیشادی گذشته و زمانه آسایش را از همه دریغ کرده است. در پایان، مجیر خود را گرفتار عشقی میداند که مانند گِلی است و هیچ پایی از آن رهایی نیافته است.
هوش مصنوعی: در جهان هیچ معشوق دلربایی پیدا نشد که از او فتنه و ستمی برنخیزد. هر زیبارویی سرانجام آشوب و جفا به بار میآورد.
هوش مصنوعی: چه بگویم، تو خود میدانی که در باغ هیچکس گیاهی بیزهر نرویید. یعنی در این جهان هیچ نعمتی بیآفت و رنج نیست.
هوش مصنوعی: هیچ روزی به شب نرسید مگر آنکه در آن روز غم خطا و آسیبی به من رساند. هر روز از دست غم آزاری دیدهام.
هوش مصنوعی: عمر مانند سازی ارغنون گذشت و از دست رفت و افسوس که از آن هیچ نغمه و آواز خوشی برنخاست. یعنی عمر بیبهره و بیشادی سپری شد.
هوش مصنوعی: هزاران دل در کوی غم فرو رفتند و نابود شدند و هیچ خبر و آوازهای از آنها به جایی نرسید. یعنی بینام و نشان در غم از میان رفتند.
هوش مصنوعی: روزگار جامهٔ آسایش را چنان تنگ و اندک بافت که از آن برای هیچکس قبایی دوخته نشد. یعنی آسایشی که زمانه میدهد به اندازهٔ نیاز هیچکس نیست.
هوش مصنوعی: مجیر از دست عشق در گِلی گرفتار ماند که از آن گل هیچ پایی بیرون نیامد. یعنی چنان در گرفتاری عشق فرو رفته که رهایی از آن ممکن نیست.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.