ایا والی معلی کن وفاداران خود ها را
توئی مولی مزکی کن جفا کاران خود ها را
بقرب خویش را هم ده، دل دیوانه ء مارا
مکن بیدل بمهجوری تو غمخواران خود ها را
طبیبان جمله می هستند دوا هرگز نمی دانند
نظر رحمت مداوا کن به بیماران خود ها را
بسی گریم ز شوق تو، بسی نالم ز درد تو
نظر فضلی فراوان کن، به مشتاقان خود ها را
اگر این یار مشتاق است، گدای شب که بیدارست
نباید سخت بیرحمی به درویشان خود ها را
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این شعر به دعوت از معلی (یک مقام یا والی) است تا به وفاداران خود رسیدگی کند و به جفا کاران محبت نکند. بیان شده که معلی باید نزدیکان و دیوانگان را در نظر داشته باشد و به حال بیماران توجه کند. شاعر از عشق و درد ناشی از دوری مینالد و خواستار رحمت و محبت بیشتر به مشتاقان و درویشان است و نسبت به سختگیری توصیه میکند. در کل، شعر درباره محبت، رحمت و توجه به دیگران است.
هوش مصنوعی: ای حاکم، وفاداران خود را بزرگ و محترم شمار و به آنها توجه کن، و افرادی که جفا میکنند را از خود دور کن و بر آنها کینهتوزی نکن.
هوش مصنوعی: دوست عزیز، دل ما را با دوری خود درگیر نکن. حتی اگر نزدیک باشی، به غمخواران خود توجه کن و نگذار که دلمان بیقرار و آشفته شود.
هوش مصنوعی: همه پزشکان دارو دارند، اما هرگز نمیدانند که نظر رحمت چگونه میتواند به بیماران کمک کند. پس به بیماران خود با محبت و رحمت رفتار کن.
هوش مصنوعی: من به شدت از شوق تو گریه میکنم و به خاطر درد تو ناله میکنم. به منم و دیگر عاشقان خود، نظر لطف و کرم فراوانی داشته باش.
هوش مصنوعی: اگر این دوست عاشق و علاقهمند است، پس نباید به کسانی که در تاریکی شب بیدارند و در انتظارند، بیرحمی کند و به آنها سخت بگذرد.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.