گنجور

 


🖰 با دو بار کلیک روی واژه‌ها یا انتخاب متن و کلیک روی آنها می‌توانید آنها را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.

🖐 شماره‌گذاری ابیات | وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی) | 🔍 شعرهای مشابه (وزن و قافیه) | منبع اولیه: ویکی‌درج | ارسال به فیس‌بوک

این شعر را چه کسی در کدام آهنگ خوانده است؟

ایرج بسطامی » بداهه خوانی و بداهه نوازی » شور دشت

محمدرضا شجریان » اجراهای خصوصی » مرید خرابات – اجرای خصوصی محمدرضا شجریان، فرهنگ شریف و جهانگیر ملک - اجرای ۱۲ اسفند ۱۳۶۲

علیرضا افتخاری » راز و نیاز » شوشتری

محمدرضا شجریان » چشمه نوش » ساز و آواز

سیما بینا » حنایی (موسیقی خراسان) » مقدمه و آواز اسپاتیفای

🎜 معرفی آهنگهای دیگری که در متن آنها از این شعر استفاده شده است ...

📷 پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی، 📖 راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور

حاشیه‌ها

به دلیل تغییرات سایت موقتا امکان ارسال حاشیه وجود ندارد.

محدث نوشته:

سلام خدا بر تو ای صاحب الزمان، ای امید روزگاران.
و درود بر گنجوریهای عزیز، از حضرات شمس الحق و روفیا و خراسانی و تا بقیه دوستان، و آرزوی قبولی طاعات و عبادات و تفکرات رنگین در ماه مبارک رمضان و زیبا تقدیراتی در امسال.
یاعلی، التماس دعا.

رضا نوشته:

فردی که شعر را میخونه میگه بنوشه (به کسره ی ب) در حالیکه باید به فتح ب باشه. چون منظور همون گل بنفشه ست که در لهجه ی باباطاهر بنوشه گفته میشده.

محسن نوشته:

رضاجان
درست می گویی ، از آلاله ی کوهساران خواندنش پیداست که اهل این نوع اشعار نیست.

حمید نوشته:

سلام. خواهشمندم خواننده ی این ابیات رو عوض کنید چون دو جا اشتباه فاحش دارد در خواندنش مخصوصا همان اول که به جای آلاله کوهسارانم می خواند آلاله ی کوهسارانم

یاد نوشته:

و شاعر وارسته، باباطاهر، چه باشکوه، و آمیخته با ندامتی در لفافه، از واژگان تمثیل گونه ی خود در وصف یار به آلاله کوهساران، عبور می کند و دست تمنّایش را می گیرد و امتداد تمثیل وجود و همراهی یار را از کوتاهی عمر آلاله به بلندای روزگاران می کِشانَد آن هم با دلی سرشاز از امید؛ و چه تمنّای بلند بالایی …

مهدی نوشته:

به نظرم منطقی نیست که تو مصرع اول بگه آلاله کوهسارانم تویی یار و در مصرع سوم بگه آلاله کوهساران هفته ای بی

مهدی نوشته:

آقای شجریان این دوبیتی رو به این شکل تغییر دادن: آلاله روزگارانوم ته یی یار، بنفشه روزگارانوم ته یی یار، بنفشه جوکنارون هفته ای بی، امید روزگارانوم ته یی یار

سئنا نوشته:

درود بر مهدی جان! باباطاهر در مصراع اول یارش را به «آلاله‌ی کوهساران» تشبیه کرده است اما در مصراع سوم او را بر الاله برتری داده است؛ با این استدلال که: آلاله فقط یک هفته هست در حالی که یار باباطاهر در تمام دوران زندگیش ، بوده و مایه‌ی امید و دلخوشی‌اش است. یعنی شاعر ابتدا او را به الاله شباهت داده اما در بیت بعدی او را از آن هم برتر خوانده است. این، «تشبیه تفضیلی»ست که دو بیتی را غیرمنطقی نکرده و اتفاقاً بسیار زیبا و خیال انگیز شده است

کانال رسمی گنجور در تلگرام