گفت ذوالنون است کان دانای راز
چون کند از هم بساط مجد باز
گر گناه اولین و آخرین
بیش باشد ز آسمانها و زمین
برحواشی بساطش آن گناه
محو گردد جمله بر یک جایگاه
گر شود خورشیدنور افشان دمی
محو گردد صد جهان ظلمت همی
قطرهٔ چند ازگنه گر شد پلید
در چنان دریا کجا آید پدید
نه همه آنجایگه طاعت خرند
عجز نیز و ضعف هر ساعت خرند



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: عطار از زبان ذوالنون میگوید که چون خداوند در قیامت فرش بزرگی و رحمت خود را بگستراند، گناه همهٔ آدمیان، هرچند از آسمان و زمین بیشتر باشد، در کنارهٔ آن محو میشود. او این را به نور خورشید که تاریکی را میزداید و به دریایی که چند قطرهٔ آلوده در آن پیدا نیست مانند میکند. در پایان نتیجه میگیرد که در درگاه خدا نهتنها طاعت، بلکه عجز و ناتوانی بنده نیز پذیرفته است.
هوش مصنوعی: ذوالنون گفته است که آن دانای رازها، یعنی خداوند، هنگامی که فرش بزرگی و بخشش خود را در روز قیامت بگستراند.
هوش مصنوعی: اگر گناه همهٔ مردمان، از نخستین تا واپسین، از آسمانها و زمین هم بیشتر باشد،
هوش مصنوعی: همهٔ آن گناهان در گوشه و کنارهٔ همان فرش بخشش او یکجا محو و نابود میشود.
هوش مصنوعی: همانگونه که اگر خورشید لحظهای نور بیفشاند، تاریکی صد جهان از میان میرود.
هوش مصنوعی: اگر چند قطره به گناه آلوده شده باشد، در چنین دریای بیکرانی از رحمت چگونه دیده میشود؟ یعنی گناه آدمی در برابر رحمت الهی ناچیز است.
هوش مصنوعی: در آن درگاه تنها عبادت و طاعت را نمیپذیرند، بلکه ناتوانی و درماندگی بنده را نیز همواره میخرند و ارج مینهند.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.