|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
یک کلیچه یافت آن سگ در رهی
ماه دید از سوی دیگر ناگهی
آن کلیچه بر زمین افکند سگ
تا بگیرد ماه بر گردون به تگ
چون بسی تک زد ندادش دست ماه
باز پس گردید و باز آمد به راه
آن کلیچه جست بسیاری نیافت
بار دیگر رفت و سوی مه شتافت
نه کلیچه دست می‌دادش نه ماه
از سر ره می‌شد او تا پای راه
در میان راه حیران مانده
گم شده نه این و نه آن مانده
تا چنین دردی نیاید در دلت
زندگی هرگز نگردد حاصلت
درد می‌باید ترا در هر دمی
اندکی نه عالمی در عالمی
تا مگر این درد ره پیشت برد
از وجود خویش بی خویشت برد
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این شعر، سگی در جستجوی ماه با کلیچه‌ای که یافته، به دنبال آن می‌رود. او به شدت تلاش می‌کند تا ماه را بگیرد، اما هر بار ناکام می‌ماند و کلیچه را رها می‌کند. البته در مسیر، به حالتی سردرگم دچار می‌شود و متوجه می‌شود که نه کلیچه و نه ماه به او تعلق ندارند. در نهایت، شاعر بر این نکته تأکید می‌کند که درد و سختی بخشی از زندگی است و باید آن را تحمل کرد تا به هدف‌های بزرگتر رسید.
هوش مصنوعی: سگی در مسیر خود یک تکه نان پیدا کرد و ناگهان ماه را از طرف دیگر دید.
هوش مصنوعی: سگ، آن نان را بر زمین می‌اندازد تا بتواند ماه را که در آسمان در حال چرخش است، بگیرد.
هوش مصنوعی: پس از اینکه ماهواره‌ها چندین بار به دور زمین چرخیدند و تلاش کردند که به یکدیگر برسند، در نهایت دوباره به مسیر خود بازگشتند.
هوش مصنوعی: آن کلیچه تلاش‌های زیادی کرد و چیزهای زیادی را تجربه نکرد، دوباره به سمت ماه رفتم.
هوش مصنوعی: نه کسی به او توجهی می‌کرد و نه هیچ چیز زیبایی از او استقبال می‌کرد. او تا انتهای مسیر تنها بود.
هوش مصنوعی: در میان راه سردرگم و گیج مانده‌ام، نه به این سو می‌روم و نه به آن سو، در جایی بلاتکلیف قرار دارم.
هوش مصنوعی: تا زمانی که چنین دردی در دل تو نباشد، هرگز زندگی‌ات به دستاوردی نخواهد رسید.
هوش مصنوعی: برای تحمل درد و رنج در زندگی، باید هر از گاهی مقدار کمی از آن را احساس کنی، نه اینکه برای همیشه در یک دنیا از درد غرق شوی.
هوش مصنوعی: شاید این درد که دارم، مرا به سمت تو بکشاند و از خودم بی‌خود کند.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتب‌سازی حاشیه‌ها: محبوب‌ترین | جدیدترین | قدیمی‌ترین
تا به حال ۲ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.