|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات
|
|
راهنمای نوار ابزار
|
|
پیشخان کاربر
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر
|
|
اعلانهای کاربر
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه)
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور
|
|
لغزش به پایین صفحه
|
|
لغزش به بالای صفحه
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور
|
|
نشان کردن شعر جاری
|
|
ویرایش شعر جاری
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری
|
|
شعر یا بخش قبلی
|
|
شعر یا بخش بعدی
|
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این ابیات، خداوند به روحالامین (فرشته وحی) میفرماید که از رحمتالعالمین (پیامبر) بپرسد که من از عثمان خویش خشنودم و عثمان نیز از خداوند رحمان خرسند است. این بیان نشاندهنده ارتباط مثبت میان خداوند، پیامبر و عثمان است.
هوش مصنوعی: خداوند به فرشته وحی فرمان داد که از رحمت شامل و گستردهاش برای جهانیان سوال کند.
هوش مصنوعی: ای پیامبر، من از عثمان خود راضیام و او نیز از خداوند رحمان خرسند است.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
هم چنان سرمه که دخت خوب روی
هم به سان گرد بردارد ز روی
گرچه هر روز اندکی برداردش
بافدم روزی به پایان آردش
هاتفش گفتا کهای ناخوش منش
خوش نه آید هیچنان بینان خورش
ناله من تا بوقت صبحدم
یا غیاثالمستغیثین بود دوش
از سوی خانه بیامد خواجهاش
بر دکان بنشست فارغ خواجهوش
گفتن از زنبور بی حاصل بود
با یکی در عمر خود ناخورده نیش
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.